Smoleńsk 1654

Wojna rosyjsko-polska, trwająca od 1654 do 1667 roku, została zainicjowana przez Rosję na skutek częstych apeli hetmana Bohdana Chmielnickiego. Chmielnicki prosił nie tylko o wsparcie dla umierającej Ukrainy, ale także o zwrot terytoriów zajętych przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów na mocy rozejmu dywilińskiego z 1618 roku. Umowa wyznaczała granicę między państwami w rejonie Wiaźmy i Dorohobuża, co było zaledwie około 250 kilometrów od Moskwy, powodując stały niepokój w stolicy Rosji. W pierwszym roku konfliktu kluczowe było odzyskanie tych ziem, dlatego wojska rosyjskie skoncentrowały swoje wysiłki na zajęciu ufortyfikowanych miast wzdłuż wschodnich granic Wielkiego Księstwa Litewskiego. W maju 1654 roku trzy moskiewskie armie jednocześnie przekroczyły granice Rzeczypospolitej, zmierzając w stronę Smoleńska, Newela i Rosławla, praktycznie nie napotykając na opór. W tym samym czasie kozaccy sojusznicy, wierni carowi od Ugody Perejasławskiej, ruszyli na Homel. Tak rozpoczęła się długa, trzynastoletnia wojna, mająca zakończyć wewnętrzny konflikt o władzę i dominację w Europie Wschodniej.Igor Babulin, urodzony w 1968 roku, jest wykładowcą i historykiem specjalizującym się w militarnych dziejach Rosji i Zachodniej Europy w XVI i XVII wieku. Ukończył studia historyczne na Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Kałudze oraz prawo na Instytucie Prawa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Moskwie. Jest autorem licznych monografii, w tym „Walka o Ukrainę i bitwa pod Konotopem 1658-1659”, a także prac dotyczących kampanii smoleńskiej i obrony Kandii.