Słoneczny Gon. Post mortem. Tom 1

Ta książka zapowiadała się naprawdę obiecująco i miałam wobec niej spore oczekiwania. Początek był bardzo ciekawy – motyw śmierci, układu z boginią i powrotu do życia jako potężnej wojowniczki naprawdę mnie wciągnął. Świat i sama koncepcja fabuły mają ogromny potencjał.

Niestety im dalej, tym gorzej się czytało. W pewnym momencie zaczęłam się po prostu męczyć. Największym problemem była dla mnie główna bohaterka – strasznie mnie irytowała i często nie rozumiałam jej decyzji.

Wątki romantyczne to już w ogóle był dla mnie dramat. Najpierw miałam dość Jassa, a potem… Finna. I tutaj naprawdę ciężko było mi to kupić – facet przez dwa lata ją torturował i katował, a ona nagle po tygodniu się z nim przesypia i się zakochuje, bo „żałuje swoich czynów”? Totalnie do mnie to nie przemówiło i wydawało się bardzo naciągane.

Na plus zdecydowanie końcówka – moment, kiedy pojawia się D., był ciekawy i w końcu coś zaczęło się dziać tak, że znowu poczułam zainteresowanie historią.

Podsumowując – książka nie jest zła. Ma naprawdę fajny świat i duży potencjał fabularny, ale wykonanie mnie zawiodło. Myślę, że po prostu miałam wobec niej zbyt duże oczekiwania. Niestety całość nie trafiła do mnie tak, jak liczyłam.