Silva rerum siciliana

Czy potrzebny jest kolejny tekst o Sycylii, skoro na rynku pełno jest już wartościowych pozycji literackich na temat tej wyjątkowej wyspy? Wydawnictwo Austeria wznowiło dzieła Jarosława Iwaszkiewicza oraz książki Joanny Olkiewicz, a także Jarosława Mikołajewskiego i Bogdana Frymorgena, prezentując pogłębione analizy. Nie można zapominać też o twórczości Lampedusy, Sciascii, Bufalino, czy bez dwóch zdań zasługującego na uwagę Andrea Camilleriego. Do tego dochodzą liczne filmy o Sycylii, które na trwałe wpisały się w kanon kina: od "Salvatore Giuliano" Francesca Rosiego po "Rozwód po włosku" Pietra Germiego, od kultowego "Ojca Chrzestnego" Coppoli przez "Cinema Paradiso" i "Malena" Tornatore, aż po popularne serie z komisarzem Montalbano. Warto też docenić "Lamparta" Viscontiego, który zajmuje wyjątkowe miejsce pośród filmowych historii o Sycylii. Jak dorównać tekstom Adama Wodnickiego czy Dariusza Czai, którzy choć nie pisali bezpośrednio o Sycylii, to ich prace stały się wyznacznikiem jakości literackiej podróży po krajach śródziemnomorskich? Znaczące artykuły można znaleźć też w "Zeszytach Literackich" i "Przeglądzie Politycznym". Może jednak próba dodania własnych spostrzeżeń do tego bogatego dorobku nie jest aktem naiwności, lecz ambitnym wyzwaniem. Czy istnieje jeszcze coś, co można odkryć, opisać lub zinterpretować na temat Sycylii, czego nie zrobili już mistrzowie? A może fakt ośmieszania się jest nieunikniony?