Refleksje zza kamery. Reżyserki o kinie i formie filmowej

Książka stanowi szczególną próbę uchwycenia różnorodnych głosów kreatywnych kobiet związanych z kinem, podkreślając ich istotny wkład w rozwój myśli filmowej. Ukazane rozdziały badają refleksje takich postaci jak Alice Guy-Blach, Germaine Dulac, Maya Deren, Laura Mulvey, Trinh T. Minh-ha oraz Alexandra Juhasz. Każda z tych twórczyń analizuje zarówno swoje osiągnięcia filmowe, jak i szersze konteksty artystyczne i intelektualne, w których działały. W przedstawionych tekstach przewijają się cztery główne zagadnienia. Pierwsze z nich koncentruje się na formie filmowej oraz roli kina jako medium i instytucji kultury popularnej. Drugie poświęcone jest specyfice pracy reżyserek, ich indywidualnemu stylowi oraz narzędziom pracy. Trzecie omawia powiązania refleksji z nurtami, takimi jak feminizm, postkolonializm czy teoria queer, które dostarczyły ważnego kontekstu teoretycznego. Ostatnie zagadnienie koncentruje się na interakcji między twórczością kobiet a tradycją kultury wizualnej, zarówno w aspektach technicznych, jak i komunikacyjnych.Każda z analizowanych reżyserek oraz teoretyczek przyjmuje unikalne podejście do łączenia działalności filmowej z pisarską. Alice Guy-Blach, opowiadając o swoich doświadczeniach, odwołuje się do czasów pionierskich, podkreślając swoją innowacyjną rolę na planie filmowym. Germaine Dulac z kolei eksplorowała tematy najważniejsze dla rozwoju kina jako sztuki awangardy, stawiając na wolność twórczą. Z kolei Maya Deren przy użyciu anagramu starała się połączyć różne perspektywy artystyczne, które ją fascynowały. Laura Mulvey w swoich pracach wprowadziła fundamentalne idee dotyczące męskiego spojrzenia i reprezentacji kobiet w filmie. Trinh T. Minh-ha zacieśniła związek między postkolonializmem, teorią queer a tożsamością, zaś Alexandra Juhasz analizowała media i kino amerykańskie w kontekście historii feministycznej oraz aktywizmu queerowego i związanego z AIDS.Dla Juhasz, równie istotna jak sama twórczość kobiet, jest jej archiwizacja, która umożliwia budowanie więzi międzypokoleniowych i utrzymywanie przepływu wiedzy oraz doświadczeń. Zawierając w publikacji sześć różnych reżyserek-teoretyczek, książka dąży do połączenia różnych generacji kobiet, by zaznaczyć ciągłość refleksji nad kinem i formą filmową, jaką tworzyły i ciągle tworzą kobiety filmowcy.