Raphael

Od jakiegoś czasu ostrzyłam sobie zęby na najnowszą książkę Tillie Cole. Wiedziałam, że rozpoczyna ona kolejną serię w dorobku autorki “Tysiąca pocałunków”, ale zupełnie nie wiedziałam czego się po niej spodziewać. Podejrzewałam, że może to być seria w stylu “Katów Hadesa”, ale okazało się to być czymś więcej. I nie mówię tylko o tym, że zaskakująco polskie wydanie “Raphaela” zawiera nie tylko pierwszy tom serii “Zabójcze cnoty”, ale także i prequel wydany w USA pod tytułem "The Fallen: Genesis". I o ile prequel nie porwał mnie zbytnio i nie chcę się nad nim zbytnio rozwodzić, ale właściwa część książki była po prostu świetna.

“Raphael” to mroczna, klimatyczna lektura, która pozwala czytelnikom zagłębić się w aspekty ciemnej strony człowieczeństwa; pobudza (podobnie jak książki o Katach Hadesa) chorobliwą fascynację postacią pozbawioną sumienia, a jednocześnie wzbudza respekt, wstręt, strach i pożądanie, gdy obserwujemy historię przedstawioną w tej książce.

Raphael jest przerażającym, uwodzicielskim i łamiącym serce połączeniem osoby zaburzonej/psychopatycznej jak i będącej ofiarą psychicznej przemocy, który próbuje zrozumieć i “odpłacić się” za przerażającą przeszłość. Jego zachowania są przerażające, a stają się jeszcze bardziej przerażające, gdy dojdzie do tego fascynacja Marią, drugą główną bohaterką. Jest ona jego przeciwieństwem pod każdym względem - skromna, współczująca, cierpliwa i wyrozumiała - a jednak idealnie pasuje do Raphaela, ponieważ potrzebuje kogoś o jej cechach, podczas gdy sam uczy się, jak radzić sobie ze swoimi emocjami po raz pierwszy w życiu.

Tillie Cole nie jest amatorką, jeśli chodzi o tworzenie mrożących krew w żyłach historii czy postaci, które są nieczyste moralnie, a jednocześnie wydają się całkowicie prawdziwe. Dzieje się tak dlatego, że nie stara się ona stwarzać swoich bohaterów jako psychopatów, czy jakichś zupełnie odklejonych od rzeczywistości typów, a nadaje im po prostu kilka niepokojących, niebezpiecznych cech.

“Raphael” to świetny romans z całkowicie mrocznym klimatem, który jest wciągający, intensywny i namiętny. Historia pozostawiła mnie z opuszczoną szczęką i uczuciem nawet lekkiego niepokoju. Zdecydowanie warto nadrobić, jeśli lubi się takie mocne książki, a szczególnie jeśli się jest fanką mrocznych historii Tillie Cole.

Na polskie wydanie książki “Raphael” Tillie Cole czekałam z niecierpliwością. Chciałam po raz kolejny zanurzyć się w niesamowity świat, jaki jest w stanie stworzyć autorka “Katów Hadesa”. Miałam więc pewne nadzieje wobec tej książki (zwłaszcza, że otwiera ona nową serię w dorobku pisarki), ale też i pewne obawy. Na szczęście jednak, Cole po raz kolejny dostarczyła książkę, która spełnia pokładane w niej nadzieje.

Zaskoczeniem jest już to, że w polskim wydaniu oprócz właściwej części pierwszej ("Raphael"), znajdziemy też książkę będącą prequelem do serii ("Upadli: Geneza"). Amerykanie musieli kupić te książki, jako dwa osobne egzemplarze.

Jeśli czujecie, że potrzebujecie przeczytać bardzo intensywną, przerażającą i mroczną książkę, to “Raphael” jest książką idealną dla was. Książka ta nie jest jedynie mrocznym romansem, co może sugerować jej w opis, ale skupia się również na mrocznej stronie społeczności skoncentrowanych na czczeniu Boga. To w pewnym sensie przerażające jak daleko są w stanie posunąć się różnego rodzaju sekty i kulty.

Nie chcę za wiele zdradzać fabuły książki, bo wiele w niej niespodzianek już od pierwszej strony, ale napomknę jedynie, że niezwykle mnie przerażają takie postacie jak tytułowy bohater książki Tillie Cole. Raphael to chory, niebezpieczny człowiek, który każdą swoją niebezpieczną fantazję musi przekuć w czyn i jest to jednocześnie przerażające jak i w jakimś sensie pociągające. To jak Maria uczy go jak można żyć inaczej jest na swój sposób słodkie, lecz wiadomo, że taki dzikus łatwo swojej raz obranej drogi nie porzuci. 

Lubię w Tillie Cole, jak bardzo objawiają się w jej książkach, dwie strony jej duszy. Znając jej dotychczasowe dokonania można śmiało powiedzieć, że jest to pisarka, która jest w stanie napisać zarówno czułe, delikatne i bardzo romantyczne powieści, które są po prostu jasne i piękne, jak i potrafi stworzyć brutalne, pełne niebezpieczeństw i nieposkromionej namiętności historie pełne mroku. W “Raphaelu” obie jej natury przecinają się i dają reakcje wybuchową - powieść, która jest tak nieprzewidywalna, że aż brak mi słów, aby ją porządniej opisać. Mi się podobało, ale wydaje mi się, że mojego zdania może nie podzielać wiele osób. To jednak powieść, która jest skierowana do bardzo konkretnego, wąskiego grona.