Pułapki i wędrówki

Marek Pruchniewski jest uznanym dramatopisarzem i scenarzystą, a także jednym z wykładowców w Szkole Laboratorium Dramatu oraz Warszawskiej Szkole Fotografii i Grafiki Projektowej. Urodzony w 1962 roku w Poznaniu, zdobył wykształcenie w zakresie oligofrenopedagogiki. W trakcie swojej kariery pracował jako sprzedawca, nauczyciel w szkole specjalnej oraz bibliotekarz, zdobywając cenne życiowe doświadczenie.

Pruchniewski jest laureatem wielu prestiżowych nagród. Był trzykrotnym finalistą Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, a jego sztuki Łucja i jej dzieci oraz Kontrym przyniosły mu Grand Prix na Festiwalu Dwa Teatry. Jego talent jako scenarzysty zaowocował współpracą z reżyserami Sławomirem Fabickim przy filmach Z odzysku i Miłość oraz Marcinem Wroną przy filmie Moja krew.

Twórczość Pruchniewskiego charakteryzuje się eksploracją kontrastów między kulturą wysoką a niską, teatrem a filmem, indywidualnością a wspólnotą oraz instynktem a społecznymi normami. Te przeciwstawne elementy nawiązują do odwiecznych starć między apolińskim artyzmem a dionizyjskim użytkowym podejściem, oraz odwiecznym sporem między zasadami teatru a brutalnością kina. Pruchniewski porusza również temat stopniowego rozdarcia ludzkiej egzystencji w pułapkach społecznych i politycznych reguł oraz konfliktu między ludzką potrzebą wolności a narzuconymi normami hierarchii.

W sztuce Łucja i jej dzieci Pruchniewski przedstawia świat, w którym rodzina, jako metafora życia i relacji, staje się przestrzenią opresji. Roman Pawłowski zauważa, że jeszcze bardziej przerażający jest język, w którym dokonują się te tragedie, z wyprzedzeniem rzeczywistości. Natomiast w Pielgrzymach, jak zauważa Łukasz Drewniak, autor z groteskową maestrią ukazuje różnorodność ludzkich postaw i konfliktów, gdzie mimo to pojawia się szansa na chwilowy cud i dobroć pomiędzy bohaterami.