Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Przedziwnia
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Janusz Andrzejczak w swojej poezji wykazuje wyjątkową wrażliwość na różnorodność otaczającego świata, którą uwidacznia w sposobie, w jaki człowiek jest z nim zintegrowany i jak go kontempluje. Jego twórczość poetycka to próba wyrażenia nieopisywalnego piękna natury przy użyciu ludzkiego języka oraz jej zestawienie z kulturową rzeczywistością pełną obrazów, dźwięków i rytmów. W harmonijnych frazach czasem przejawia się złożona historia Polski, a innym razem pojawia się refleksja nad metafizycznymi zagadnieniami, które dotykają sensu życia i porządku świata. Andrzejczak zdaje się być wierny literackiej tradycji, nie ucieka się do nadmiernych eksperymentów, choć podobnie jak Leśmian, lubuje się w neologizmach i grze znaczeń. Jego wiersze korzystają ze sprawdzonych wzorców i starają się uchwycić nieuchronny rytm istnienia. Ważną rolę odgrywa dla niego prostota emocji i jednoznaczność wartości. Przemysław Dakowicz podkreśla, że Andrzejczak mierzy swoją twórczość w kontekście literackich archetypów, aby oddać istotę otaczającej nas rzeczywistości.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Janusz Andrzejczak w swojej poezji wykazuje wyjątkową wrażliwość na różnorodność otaczającego świata, którą uwidacznia w sposobie, w jaki człowiek jest z nim zintegrowany i jak go kontempluje. Jego twórczość poetycka to próba wyrażenia nieopisywalnego piękna natury przy użyciu ludzkiego języka oraz jej zestawienie z kulturową rzeczywistością pełną obrazów, dźwięków i rytmów. W harmonijnych frazach czasem przejawia się złożona historia Polski, a innym razem pojawia się refleksja nad metafizycznymi zagadnieniami, które dotykają sensu życia i porządku świata. Andrzejczak zdaje się być wierny literackiej tradycji, nie ucieka się do nadmiernych eksperymentów, choć podobnie jak Leśmian, lubuje się w neologizmach i grze znaczeń. Jego wiersze korzystają ze sprawdzonych wzorców i starają się uchwycić nieuchronny rytm istnienia. Ważną rolę odgrywa dla niego prostota emocji i jednoznaczność wartości. Przemysław Dakowicz podkreśla, że Andrzejczak mierzy swoją twórczość w kontekście literackich archetypów, aby oddać istotę otaczającej nas rzeczywistości.
