Przedmoście rumuńskie (wrzesień 1939)

W polskiej historiografii wojskowej temat działań wojennych z września 1939 roku jest szeroko badany, jednak pozostaje jedna istotna luka – dotyczy ona polskich działań związanych z decyzją Naczelnego Wodza o utworzeniu tzw. Przedmościa Rumuńskiego. Tematyka ta nie doczekała się jeszcze pełnej analizy, a jedynie fragmentarycznie była omawiana w kontekście operacji Armii "Karpaty". Znaczenie tej ostatniej próby obrony, podjętej w trudnym momencie dla Polski, wynikało zarówno z politycznych, jak i wojskowych aspektów. Z jednej strony Przedmoście Rumuńskie symbolizowało wytrwałość państwa polskiego, z drugiej opierało się na założeniu, że francuska ofensywa na Niemcy pomoże spowolnić lub nawet zatrzymać działania wroga. Wobec tego stworzenie Przedmościa stanowiło świadomy krok strategiczny, który miał zostać dostosowany do sytuacji rozwijającej się na niekorzyść Polski w miarę postępów niemieckiej ofensywy. Jednak nieoczekiwane wkroczenie Armii Czerwonej 17 września 1939 roku zrujnowało wszystkie wcześniejsze plany dotyczące obrony na południowo-wschodnim odcinku frontu, które były przewidywane jeszcze w okresie przedwojennym. Dodatkowo okazało się, że zachodni sojusznicy wycofali się z koncepcji ofensywy odciążającej Polskę poprzez atak na Niemcy, co było kluczowe dla idei stworzenia Przedmościa, zwanego także Przyczółkiem.