Postkolonialny wiersz miłosny

"Postkolonialny wiersz miłosny" to utwór, który celebruje pragnienie i jednocześnie sprzeciwia się zacieraniu śladów kolonialnych niesprawiedliwości. Natalie Diaz, zamiast skupiać się na rozrachunkach, oferuje niezwykle intymną i pełną ekstazy przyjemność, która przeciwstawia się opresyjnym strukturom. W swoich utworach Diaz pokazuje, że zranienia doznane przez Rdzenne społeczności mogą prowadzić do transformacji oraz doświadczenia bliskości, przekraczającej iluzję jednostkowości i materialne bariery. Miłość jawi się tu jako elektryzująca siła łącząca elementy ziemi, wody, język, bóstwa, rodzinę i ukochanych, zdolna przełamać dominujące schematy. Diaz posługuje się językiem, w którym pragnienie jest główną siłą napędową ludzkiego życia, umożliwiającą dążenie do wolności. Książkę przełożyła Joanna Mąkowska. Natalie Diaz pochodzi z rezerwatu Fort Mojave położonego na granicy Kalifornii, Arizony i Nevady, a jej związek z rzeką Kolorado jest bardzo silny. Została uhonorowana licznymi nagrodami, w tym American Book Award za swój debiut poetycki "When My Brother Was an Aztec". Obecnie pełni funkcję wykładowcy na Uniwersytecie Stanowym Arizony.