Polskie Style Narodowe 1890-1918

Pod koniec XIX i na początku XX wieku w sztuce dominowały modernizacyjne prądy, które łączyły się z ideami odrodzenia narodowego. W wielu europejskich państwach dążono do stworzenia stylów, które wyróżniałyby ich tożsamość. Na ziemiach polskich, te poszukiwania przybrały unikalną formę polskiego stylu narodowego. Inspirując się tradycją szlacheckiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz sztuką ludową, twórcy chcieli ukazać kulturową niezależność Polaków, którzy żyli pod zaborami, oraz ich dążenie do posiadania niepodległego państwa. Katalog "Polskie style narodowe. 1890-1918" przedstawia początkowy etap tych poszukiwań artystycznych, które zrodziły liczne koncepcje w różnych dziedzinach sztuki. W ośmiu esejach analizowana jest geneza tych tendencji, a także ukazywana na przykładzie architektury, meblarstwa, dekoracji wnętrz, kaflarstwa, mody, grafiki, malarstwa i fotografii. Ilustracje zawarte w albumie zostały podzielone na pięć części, które pokazują polski ubiór narodowy, styl zakopiański oraz huculski. Zawierają też przedmioty codziennego użytku i dekoracje stworzone przez artystów i rzemieślników zrzeszonych w Towarzystwie Polska Sztuka Stosowana i Warsztatach Krakowskich. Dodatkowo, album dokumentuje druki, zdjęcia i przedmioty związane z "Wystawą architektury i wnętrz w otoczeniu ogrodowym" oraz VIII Światowym Kongresem Esperanto, które odbyły się w Krakowie w 1912 roku.