Pokój na widoku

Paweł Sarna w swojej książce podejmuje próbę zrozumienia samego siebie, eksplorując swoją przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Ta introspektywna podróż obejmuje zarówno wspomnienia, jak i wyobrażenia, które splatają się w unikalny sposób. Autor skupia się na psychologicznych aspektach życia, które często przejawiają się w snach oraz marzeniach sennych, tworząc tym samym trudny do opisania wymiar biograficzny. Mimo że pewne motywy udaje mu się umiejscowić w ramach realnych wydarzeń, całość narracji rozwija się wzdłuż dwóch głównych osi: skrupulatnie zapisanej przeszłości oraz teraźniejszości, której notowanie ma charakter dziennika.