Pod rządami półksiężyca

W 846 roku muzułmańska armia, która od dłuższego czasu terroryzowała południowe wybrzeża Włoch, zaatakowała Rzym. Papież Sergiusz II nie zdołał odpowiednio przygotować miasta do obrony. Na skutek tego, muzułmańscy najeźdźcy splądrowali Bazylikę św. Pawła za Murami oraz najważniejszą świątynię chrześcijaństwa – Bazylikę św. Piotra. Konfesja Księcia Apostołów została zbezczeszczona, zagrabiono relikwie i cenne wota zgromadzone w Bazylice. Muzułmanie wycofali się z Rzymu, gdy dotarła do nich wiadomość o nadchodzącej pomocy ze strony cesarza Lotara I. Ten mało znany incydent w historii zbrojnych działań islamu przeciw chrześcijaństwu miał miejsce pod koniec pierwszej fali dżihadu skierowanego przeciw "niewiernym", czyli w tym przypadku chrześcijanom. Ta fala rozpoczęła się w latach 30. VII wieku i w krótkim czasie doprowadziła do zajęcia przez islam nie tylko peryferii chrześcijańskiego świata, ale i jego kluczowych ośrodków duchowych i intelektualnych: Ziemi Świętej, Syrii, Egiptu, Afryki Północnej oraz Hiszpanii. Jerozolima, Antiochia, Aleksandria, Hippona, Sewilla – miejsca kluczowe w historii zarówno wschodniego, jak i zachodniego chrześcijaństwa, będące niegdyś centrami działalności Ojców Kościoła i ważnych społeczności chrześcijańskich z wielowiekową tradycją, znalazły się pod panowaniem islamu dzięki militarnej dominacji muzułmańskich wojsk.