Pionowe formy wyciszenia

Liv Kamark doświadcza ponurej rzeczywistości pełnej niekończących się strat i ciągle powracających trudności. Jej życie naznaczone jest dramatami związanymi z uzależnieniami, które najpierw dotyczą jej ojca, a potem jego następcy. Te uzależnienia prowadzą do tragicznych konsekwencji, takich jak śmierć najbliższych osób. Ta sytuacja głęboko wpływa na Liv, a jej osobiste zmagania zdają się być odbiciem błędów popełnianych przez jej rodziców. Pytanie, które ją nurtuje, to czy jest ona skazana na powtarzanie się tych samych wzorców, czy też nie ma nad tym żadnej kontroli. Koncepcja wiecznego powrotu, zapoczątkowana przez starożytnych Greków, rozwinięta przez Nietzschego i wspomniana przez Kunderę, zdaje się być dla Liv bardziej realna niż kiedykolwiek. Jednak dla niej to pozornie niekończące się koło zdarzeń wciąż nie zostało zamknięte.