Pieniądz cyfrowy banków centralnych

Wzrost zainteresowania cyfrowymi formami pieniądza prywatnego oraz spadek użycia gotówki w wielu państwach przyczyniły się do rozwoju koncepcji waluty cyfrowej emitowanej przez banki centralne (CBDC). Proponowane wprowadzenie CBDC ma na celu powstrzymanie spadku znaczenia pieniądza publicznego w krajowych systemach monetarnych. Wskazuje się również korzyści związane z poprawą efektywności systemów płatniczych dzięki globalnej emisji CBDC. Jest to szczególnie istotne w gospodarkach wschodzących i rozwijających się, w których banki centralne przodują w implementacji tych rozwiązań. Chociaż temat CBDC jest stosunkowo nowy, a badania naukowe dopiero się rozwijają, kilka krajów już wprowadziło testowe wersje tej waluty. Wiele instytucji prowadzi projekty pilotażowe, aby dokładnie sprawdzić, jak CBDC mogłoby funkcjonować przed ich oficjalną emisją. W literaturze omawia się m.in. teoretyczne podstawy CBDC, różnorodne motywacje do ich wprowadzenia, potencjalne skutki dla polityki monetarnej i stabilności finansowej, oraz analizy prowadzone w krajach zaawansowanych w ich wdrażaniu. W szczególności w Europie badania te koncentrują się na działaniach Europejskiego Banku Centralnego, jako że System Rezerwy Federalnej USA nie planuje obecnie wprowadzenia takiej waluty, a uwarunkowania w innych rozwiniętych gospodarkach są zbliżone. Szczególną uwagę przywiązuje się do analizy doświadczeń banków centralnych z gospodarek rozwijających się, które są liderami w procesie wdrażania CBDC.