Odrodzenie. Sabatia. Tom 2

Druga część serii Sabatia – Odrodzenie wypada zdecydowanie lepiej na tle pierwszego tomu. Fabuła jest bardziej dynamiczna i trudniejsza do przewidzenia – do samego końca nie sposób jednoznacznie określić, kto, kogo i dlaczego, choć pewne tropy można wyłapać już na podstawie strony tytułowej 🤗
Podczas czytania miałam jednak momentami wrażenie, że w kulminacyjnych punktach akcja pojawia się nagle, niemal jak królik wyciągnięty z kapelusza – zaskakuje, ale nie zawsze jest w pełni uzasadniona wcześniejszymi wydarzeniami. Na plus zdecydowanie zasługują dialogi, które są bardziej dopracowane i mniej powierzchowne niż w pierwszej części.
Mimo to całość nadal sprawia wrażenie nieco oderwanej od rzeczywistości, przez co trudno w pełni zanurzyć się w historię. Nie zmienia to faktu, że książka wciąga – czyta się ją szybko i z zainteresowaniem, do tego stopnia, że zdarzyło mi się zarwać dla niej noc.
Nie jest to jednak opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo po zamknięciu ostatniej strony. To raczej lekka, momentami intensywna historia na jeden–dwa wieczory. Jej największym atutem jest to, że po prostu nie pozwala się nudzić – a to w tego typu literaturze naprawdę sporo.