Nigdzie na Ziemi. Powroty. Opowiadania

"Wspomnienia Nigdzie na ziemi" to bezpośrednia kontynuacja przemyśleń zawartych w dzienniku wojennym "Zima o poranku". Janina Bauman w swych zapiskach stara się uchwycić skomplikowane losy osoby, którą współczesne badania humanistyczne mogłyby określić mianem wygnańca, próbującego odnaleźć się w nowej powojennej rzeczywistości Polski. Opowieść rozpoczyna się zaraz po wojnie, kiedy autorka decyduje się na dalszą edukację, rozważa emigrację do Palestyny, a także spotyka swojego przyszłego męża, Zygmunta Baumana. Razem podejmują studia, a Janina angażuje się w pracę dla Filmu Polskiego. Jednak po dramatycznym Marcu 1968 roku, zmuszona do opuszczenia ojczyzny, ponownie szuka własnej tożsamości.

Lata powojenne (1945-1968) są tutaj przedstawione z wyjątkową szczerością, a Bauman unika moralizowania i przybierania roli jedynego sprawiedliwego. Książka, poza wspomnieniami, zawiera również mikropowieść i opowiadania, które wzajemnie się przenikają, a stworzone przez Janinę Bauman fikcyjne postacie odnajdują swoje odbicie w jej własnych przeżyciach. "Nigdzie na ziemi..." włącza się w ciągle trwającą dyskusję na temat odpowiedzialności za Innego oraz tożsamości Polaków po wydarzeniach Marca 1968 roku. Nie jest to jednak rozliczeniowa publikacja, ale raczej ważny głos – świadectwo jednostki i jej „małej” historii, które w zawirowaniach XX wieku podzieliły tysiące ludzi.