Moje życie w czasie wojny i pokoju

Hans-Ulrich Rudel (1916–1982) był wpływowym pułkownikiem Luftwaffe w czasach III Rzeszy, znanym jako jeden z najbardziej wybitnych asów lotnictwa wojennego spośród 7318 żołnierzy odznaczonych Krzyżem Rycerskim w Wehrmachcie. Jego imponujące osiągnięcia w walce uczyniły go nie tylko czołową postacią w propagandzie goebbelsowskiej, ale także mistrzem w dziedzinie dyscypliny i skromności. Rudel wyróżniał się abstynencją od alkoholu oraz aktywnym stylem życia związanym ze sportem, co przyczyniło się do jego reputacji jako najskuteczniejszego pilota lotnictwa pola walki w historii. W trakcie swojej kariery przeprowadził aż 2530 misji bojowych, podczas których zniszczył 519 czołgów, zestrzelił 13 samolotów i zatopił kilka jednostek pływających, w tym pancernik „Marat” należący do floty sowieckiej. Jego działania były tak znaczące, że dowódcy wojsk lądowych porównywali je do operacji całej dywizji pancernej. Pomimo licznych zestrzeleń i poważnych ran, Rudel nie ustawał w wysiłkach, by wrócić do latania, często opuszczając szpital wbrew zaleceniom, aby dołączyć do swojego oddziału „Immelmann”. Nawet rozkazy od Hitlera oraz utrata prawej nogi na początku 1945 roku nie były w stanie go powstrzymać. Jako dowódca pułku, Rudel prowadził operacje bojowe aż do zakończenia wojny, ostatecznie poddając się Amerykanom wraz z resztkami swojego oddziału, wierząc, że nigdy nie zostali całkowicie pokonani w walce.