Łódzki remake poematu Aleksandra Puszkina „Eugeniusz Oniegin”

Monografia stanowi znaczący wkład w badania nad gatunkiem remakeu oraz procesem transformacji klasycznego dzieła literatury rosyjskiej. Autor dogłębnie analizuje specyfikę adaptacji arcydzieła romantyzmu na potrzeby kulturowo odmiennych realiów łódzkiej przestrzeni industrialnej oraz mentalności jej mieszkańców. Z całą pewnością warto sięgnąć po tę publikację, która wyróżnia się wszechstronną analizą tekstów. Autorka umiejętnie różnicuje metody badawcze i interpretacyjne, biorąc pod uwagę różnorodne konteksty praktyk imitacyjnych oraz stosując trafnie dobrane narzędzia badawcze.Unikalność tej pracy w kontekście polskich badań nad adaptacjami klasycznych tekstów literackich do odmiennych kulturowo przestrzeni jest nie do przecenienia. Monografia wpisuje się w aktualne badania nad tematyką remakeu i rozmaitymi przeróbkami „Eugeniusza Oniegina” Puszkina. Wnioski, które płyną z pracy, poszerzają wiedzę o recepcji twórczości Puszkina w środowisku rosyjskojęzycznym poza Rosją oraz o specyfice artystycznej regionalnych interpretacji „Eugeniusza Oniegina”. Przedstawiają także proces formowania się tzw. łódzkiego tekstu oraz identyfikują kluczowe elementy jego poetyki.Publikacja daje świeże spojrzenie na regionalną recepcję twórczości Aleksandra Puszkina. Zapełnia znaczącą lukę w zrozumieniu obrazu Łodzi w rosyjskojęzycznej prasie tamtej epoki oraz w kwestiach związanych z moralnością i kulturą propagowaną na jej łamach.Zarówno koncepcja książki, jak i jej realizacja zasługują na najwyższe uznanie. Dzieło to jest nowatorskie, podejmując istotny i niedostatecznie zbadany problem remakeu dzieł Puszkina, szczególnie „Eugeniusza Oniegina”. Biorąc pod uwagę jego wagę w literaturze światowej, analiza recepcji na ziemiach polskich i jej wątki w prasie rosyjskojęzycznej Łodzi, odkrywa intelektualne powiązania Królestwa Polskiego z Rosją oraz budowanie porozumienia mentalnego poprzez wspólne lektury, które były częścią poznawczego dziedzictwa tamtejszych elit. Publikacja ukazuje Rosjan nie tylko jako uczestników handlu i gospodarki czy rusyfikatorów, ale także jako tych, którzy poszukiwali intelektualnego dialogu z polskim odbiorcą.