Kształtowanie się celów życiowych nastolatków w pieczy instytucjonalnej

Współczesna pedagogika, w szczególności specjalna, a także jej subdyscyplina - pedagogika resocjalizacyjna, idą w kierunku nie tylko integracji dotychczasowych rozwiązań teoretycznych i praktycznych z wymogami obecnego poziomu rozwoju cywilizacji, ale także ich nowej interpretacji. Książka dr Kariny Szafrańskiej wpisuje się w te konteksty i założenia, oferując głęboką analizę zagadnień związanych z resocjalizacją młodzieży. Autorka, w oparciu o humanistyczną i emancypacyjną wizję, przeprowadziła badania naukowe mające na celu zrozumienie życiowych celów wychowanków młodzieżowych ośrodków oraz czynników, które na nie wpływają - indywidualnych, społecznych i kulturowych. Szafrańska zaproponowała również model resocjalizacji, uwzględniający formowanie i modyfikację celów życiowych młodzieży, która przejawia zachowania uznawane za społecznie nieprzystosowane. Ten utylitarny model zakłada otwartość na indywidualne potrzeby osób i ich otoczenia oraz współpracę różnych aktorów i modalności socjalizacyjnych: rodzinnej, instytucjonalnej, profesjonalnej i lokalnej. Książka jest niezwykle istotna, gdyż podejmuje temat resocjalizacji wychowanków młodzieżowych ośrodków w kontekście współczesnych wyzwań, humanizmu i inkluzji, jednocześnie kładąc nacisk na dostosowanie działań resocjalizacyjnych do indywidualnych potrzeb i oczekiwań społecznych, co maksymalizuje jej efektywność. Te wartościowe spostrzeżenia zostały podkreślone w recenzji prof. zw. dr hab. Marzenny Zaorskiej.