Król porwany

W kręgach liderów konfederacji barskiej powstała intryga, której celem było uprowadzenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Celem tego desperackiego ruchu było zwolnienie tronu, co miałoby na nowo wzbudzić zainteresowanie mocarstw w walce o polską koronę oraz przeciwdziałać politycznej i wojskowej interwencji ze strony Rosji. Przywódcy konfederacji liczyli, że dzięki temu przywrócą stosunki polityczne, które zostały zmienione przez reformy wprowadzone na początku rządów Stanisława Augusta. Reformy te wywoływały bowiem sprzeciw u znacznej części konserwatywnie nastawionej szlachty i magnatów. Plan ten jednak nie powiódł się – nieudana próba uprowadzenia miała miejsce w Warszawie, dnia 3 listopada 1771 roku. Po tym wydarzeniu król Stanisław August zainicjował szeroko zakrojoną kampanię propagandową, wykorzystywaną głównie w prasie krajowej i międzynarodowej, starając się przekuć niesprzyjające okoliczności na swoją korzyść w oczach opinii publicznej. Piotr Ugniewski szczegółowo opisuje nie tylko przyczyny i okoliczności tego zamachu, ale przede wszystkim analizuje, jak król użył dostępnych narzędzi propagandowych, aby przedstawić siebie w korzystnym świetle.