Kościół polski w Rzymie: tożsamość i reprezentacja w perspektywie sztuki

Książka wydana przez Towarzystwo Naukowe "Societas Vistulana", zatytułowana "Kościół polski w Rzymie: tożsamość i reprezentacja w perspektywie sztuki" autorstwa Józefa Skrabskiego, stanowi nowatorską analizę historii artystycznych i społecznych polskich instytucji we Włoszech, takich jak narodowe hospicjum i kościół św. Stanisława w Rzymie. Autor, bazując na kilku stuleciach dziejów, zgłębia proces kształtowania polskiej tożsamości narodowej w Rzymie oraz jej reprezentowania poprzez sztukę. Z jednej strony, jako doświadczony badacz sztuki nowożytnej, analizuje istniejące i zaginione dzieła malarstwa, rzeźby oraz rzemiosła artystycznego w kontekście wspomnianych instytucji. Z drugiej strony, z dużą wrażliwością na zagadnienia historyczne, przedstawia społeczny kontekst tych zjawisk, odwołując się m.in. do koncepcji miejsca pamięci Pierre'a Nory oraz zagadnień związanych z kreowaniem wizerunku poprzez sztukę, nie skupiając się na jednostkach, lecz na całym narodzie. Czytelnicy odnajdą w tej publikacji szczegółową historię kompleksu polskiego od jego założenia pod koniec XVI wieku aż po okres po upadku żelaznej kurtyny, a także wnikliwą analizę ewoluującego przez wieki znaczenia polskich instytucji w stolicy chrześcijaństwa dla tożsamości Polaków i promowania ich interesów. Głównymi postaciami tej narracji są Polacy różnych stanów przebywający nad Tybrem, administratorzy i rektorzy narodowej świątyni, a także członkowie elit Rzeczypospolitej i Stolicy Apostolskiej, którzy pełnili rolę protektorów i fundatorów tych instytucji. U Skrabskiego sztuka pozostaje centralnym elementem tej opowieści. Książka powstała w wyniku wieloletnich badań, w tym archiwalnych poszukiwań w Rzymie i Petersburgu. Zawiera 379 barwnych ilustracji, w tym nigdy niepublikowane fotografie oraz plany architektoniczne, a także obszerny, ponad 100-stronicowy aneks źródłowy z wyborem nieznanych dotąd inwentarzy polskiego kościoła i hospicjum w Rzymie.