Klan Wyspiańskich

Na przełomie XIX i XX wieku rodziny takie jak Wyspiańscy, Rogowscy, Parviowie i Waśkowscy stanowiły prawdziwe centrum artystycznego rozwoju. Każdy z członków tych rodzin angażował się w różnorodne dziedziny sztuki, w tym literaturę, malarstwo, rzeźbę i fotografię. Młode kobiety szczególnie wyróżniały się w muzyce, grając na fortepianie, śpiewając oraz próbując swoich sił w poezji. W tej plejady uzdolnionych postaci szczególnie wybitny był Stanisław Wyspiański, którego osiągnięcia artystyczne przyćmiewają wielu innych członków rodziny.W rodzinie Wyspiańskich znaleźli się wybitni artyści, tacy jak Franciszek Wyspiański, rzeźbiarz, oraz jego brat Bronisław, fotograf. Joanna (Janina) Stankiewiczowa, zaś, pozostawiła po sobie wartościowe rękopisy, cieszące się zainteresowaniem badaczy literatury. Zenon Parvi zasłynął jako autor artykułów i dramatów, podczas gdy Tadeusz Błotnicki stworzył cenioną książkę "Zarys historii ubiorów" oraz pomniki. Maria Waśkowska swoją pisarską twórczością przysłużyła się literaturze, ale to jej młodszy brat Antoni osiągnął większe uznanie dzięki wspomnieniom, dramatom oraz malarstwu. Tadeusz, kolejny brat, również był zaangażowany w sztukę. Jednakże prawdziwy blask tej rodziny przyniosło przyjście na świat w styczniu 1869 roku Stanisława Wyspiańskiego. Jego bogaty dorobek artystyczny obejmuje wiersze, dramaty, listy, obrazy, grafiki i rysunki, a także projekty witraży, mebli i wnętrz oraz scenografii teatralnej.Opowieść o klanie Wyspiańskich to historia niewykorzystanych talentów, zapomnianych artystów oraz wyjątkowego geniusza, jakim był Stanisław Wyspiański. Jan Tomkowski, eseista, prozaik i historyk literatury związany z IBL PAN, ma na swoim koncie liczne publikacje poświęcone literaturze i filozofii. Jego prace obejmują zarówno analizy dzieł Juliusza Verne'a, jak i studia nad literaturą polską i światową, eseje autobiograficzne oraz powieści. Przygotował także antologię polskiego eseju literackiego dla serii Biblioteka Narodowa.