Karnawał

3/5
Kolejne, już moje czwarte podejście do tej autorki. Jedne z jej książek były ciekawsze, inne słabsze, a kolejne satysfakcjonujące pod względem rozwiązania, natomiast gorsze konceptem.
Dla mnie i tak owe lektury zawsze są kwestią wyłącznie rozrywkową, sposobem na odpoczynek bez dostarczania sobie wartości intelektualnych. Dlatego biorę pod uwagę głównie aspekt budowania napięcia, interesującego motywu oraz ogólne zaintrygowanie tematem. Zdecydowanie opis przykuł moją uwagę, więc byłam ciekawa wykonania i realizacji.
Co do treści – widoczny jest pewien schemat, a mianowicie pozostawianie czytelnika z niedopowiedzianymi kwestiami pod koniec rozdziału, urywanie akcji w konkretnym momencie. To działanie faktycznie swój cel spełnia, przynajmniej w moim przypadku, bo chętnie rozpoczynałam dalsze czytanie. Fabuła do pewnego momentu dawała uczucie satysfakcji, tajemniczej zagadki, jednak w momencie odkrywania prawdy zaczęła ona budzić przeciwne emocje. Uważam, że mimo naprawdę różnych sytuacji na świecie ciężko jest uwierzyć w taki bieg wydarzeń. Właściwie niektóre elementy zostały potraktowane po macoszemu w kontekście konsekwencji, powikłań i domniemanych zarzutów.
Ogromny minus jaki można dostrzec to dobór słów szerzący stygmatyzację, powielający mity – autorka używa słowa „narkotyki” jako synonimu psychotropów, co nie ma przekładu w rzeczywistości.