Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Język właściwie użyty. Szkice o poezji... w.2
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka zawiera pełne spektrum twórczości i analiz krytyka, zaczynając od wczesnego szkicu poezji Tadeusza Różewicza opublikowanego w "Twórczości" w 1949 roku, aż po późniejsze eseje z "Tygodnika Powszechnego" z początku XXI wieku. Nie jest to jednak tradycyjny kurs historii literatury, lecz raczej zapis osobistych fascynacji. Błoński nie podjął się stworzenia całościowej syntezy literackiej, nie z braku umiejętności, ale z własnych preferencji. Uważał swoje podejście do literatury za głęboko emocjonalne.Obrona prawa krytyka do silnych emocjonalnych więzi z wybranymi autorami była dla niego kluczowa. Jak zauważa Teresa Walas, interesowali go jedynie ci autorzy, o których, jego zdaniem, mógł pisać z pełną powagą. Co, według Błońskiego, przesądza o znaczeniu i wartości poezji? Czy jest to problematyka, którą twórca podejmuje? A może to horyzont jego metafizycznej wyobraźni? Te pytania będą nam towarzyszyć podczas zgłębiania treści tego tomu.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka zawiera pełne spektrum twórczości i analiz krytyka, zaczynając od wczesnego szkicu poezji Tadeusza Różewicza opublikowanego w "Twórczości" w 1949 roku, aż po późniejsze eseje z "Tygodnika Powszechnego" z początku XXI wieku. Nie jest to jednak tradycyjny kurs historii literatury, lecz raczej zapis osobistych fascynacji. Błoński nie podjął się stworzenia całościowej syntezy literackiej, nie z braku umiejętności, ale z własnych preferencji. Uważał swoje podejście do literatury za głęboko emocjonalne.Obrona prawa krytyka do silnych emocjonalnych więzi z wybranymi autorami była dla niego kluczowa. Jak zauważa Teresa Walas, interesowali go jedynie ci autorzy, o których, jego zdaniem, mógł pisać z pełną powagą. Co, według Błońskiego, przesądza o znaczeniu i wartości poezji? Czy jest to problematyka, którą twórca podejmuje? A może to horyzont jego metafizycznej wyobraźni? Te pytania będą nam towarzyszyć podczas zgłębiania treści tego tomu.
