Jezioro Genezaret 67 r.n.e.

Powstanie Żydowskie w Judei, które miało miejsce w latach 66–73/74 n.e., stanowiło jeden z najbardziej znaczących zrywów antyrzymskich w starożytności. Mimo że minęły niemal dwa tysiące lat od jego wybuchu, temat ten wciąż budzi zainteresowanie zarówno wśród historyków, jak i pasjonatów historii. Liczne publikacje, które rokrocznie pojawiają się na ten temat, świadczą o nieustającej fascynacji tą rewoltą. Kluczowym źródłem wiedzy o tych wydarzeniach są liczne starożytne przekazy, w tym dzieła Józefa Flawiusza, historyka, który sam uczestniczył w powstaniu i który pozostawił po sobie szczegółowy opis wydarzeń w swoim słynnym dziele „Wojna żydowska”. Konflikt ten charakteryzował się nie tylko starciami na lądzie, ale również walkami w postaci oblężeń miast jak Jerozolima i Masada, których znaczenie często przyćmiewa inne aspekty powstania. Mało znane są epizody związane z działaniami morskimi, w które angażowały się obie strony konfliktu. Józef Flawiusz opisuje epizody z udziałem improwizowanych flot, które operowały zarówno na morzu, jak i wodach śródlądowych. Pierwszy z nich miał miejsce w porcie Joppa, gdzie Żydzi po zniszczeniu portu przez Rzymian w 66 r. ponownie wzięli go w swoje ręce, używając go potem jako bazy dla ataków pirackich. Drugim epizodem była bitwa na jeziorze Genezaret - jedyne takie starcie flot podczas całego powstania. Tematyka związana z morskimi aspektami tego zrywu nie doczekała się jeszcze pełnego opracowania w literaturze polskiej, chociaż obcojęzyczne prace oferują szersze spojrzenie. Głównym celem obecnego opracowania jest zatem wypełnienie tej luki oraz przybliżenie czytelnikom militarnych aspektów powstania, z naciskiem na działania żeglugowe.