Jestem stamtąd, jestem stąd

Przekład z języka arabskiego przez Hannę Jankowską, "Jestem stamtąd, jestem stąd" Mourida Barghoutiego to poruszający obraz wygnania. Autor z ogromną swobodą przemieszcza się między wydarzeniami z lat dziewięćdziesiątych a współczesnością, tworząc bogaty opis palestyńskiej historii i codzienności. Choć książka dotyka trudnych tematów, styl Barghoutiego jest wyjątkowo jasny, a czasem nawet humorystyczny. Jego proza pełna jest małych chwil szczęścia, które przynoszą ulgę w momentach beznadziei i zagrożenia. Tłem do rozważań jest Jerozolima, Ramallah oraz rodzinne Dajr Ghassana, miejsca dotknięte tragedią konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Dzięki wrażliwości autora czytelnik odczuwa głęboki lęk, złość i smutek.Mourid Barghouti, jako Palestyńczyk, który długie lata spędził na emigracji, z cierpliwością i goryczą przygląda się swojej ojczyźnie. W jego opowieści przewijają się uczucia bezsilności, traumy i strachy, ale także iskierki nadziei. To spojrzenie jest bliskie wielu jego rodakom, choć różni się tym, że Barghouti, będąc teraz dobrowolnym emigrantem, sam wybrał swoją formę tęsknoty za krajem, czego wielu Palestyńczyków nie może powiedzieć o sobie. Może czas okupacji przyczynił się do ich niemożności bądź niechęci dostrzeżenia tych różnic, choć niektórzy ciągle podejmują próby.Paweł Smoleński dostrzega w tej książce mocny wgląd w ciężki los Palestyńczyków. Według Edwarda Saida opis zesłania Palestyńczyków przez Barghoutiego jest jednym z najlepszych dostępnych dziś dzieł tego rodzaju. Książka oddaje głęboki ból wygnania z perspektywy prawdziwego poety, jak twierdzi John Berger. Tom Paulin z "Independent" zauważa, że mimo wyważonego i sprawiedliwego podejścia autora, opowieść pozostaje niezwykle smutna. "Jestem stamtąd, jestem stąd" to lektura, której przeznaczeniem jest stać się klasyką literatury.