Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Jeśli nie wolno nam śpiewać
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Manod mieszka z ojcem i młodszą siostrą na jednej z odizolowanych wysp w Walii. Po śmierci matki to na nią spadła odpowiedzialność za opiekę nad rodziną, co niezwykle ją przytłacza. Zastanawia się, czy nie nadszedł czas, aby wprowadzić zmiany w swoim życiu. Kiedy na wyspie pojawia się dwóch angielskich etnografów, zainteresowanych badaniem miejscowego języka i tradycji, Manod widzi w tym szansę na ucieczkę z wyspy. Wątpliwości jednak, czy nie zawiedzie w ten sposób lokalnej społeczności, nie dają jej spokoju. Powieść ta, jak opisuje Colm Tóibín, jest „potężna, napisana ze spokojem i krystaliczną precyzją”. Maggie Shipstead w „New York Times Book Review” określa ją jako „zarówno bezpośrednią, jak i wyrafinowaną, doskonały debiut O’Connor, który ukazuje bohaterkę z wyjątkową wiarygodnością”. Anne Enright, zdobywczyni Nagrody Bookera, dodaje: „Ciche kadencje tej powieści kryją w sobie głęboką melodię straty – przeżywanej i odpuszczanej. To łagodna, a zarazem twarda opowieść o fundamentalnej zmianie”.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Manod mieszka z ojcem i młodszą siostrą na jednej z odizolowanych wysp w Walii. Po śmierci matki to na nią spadła odpowiedzialność za opiekę nad rodziną, co niezwykle ją przytłacza. Zastanawia się, czy nie nadszedł czas, aby wprowadzić zmiany w swoim życiu. Kiedy na wyspie pojawia się dwóch angielskich etnografów, zainteresowanych badaniem miejscowego języka i tradycji, Manod widzi w tym szansę na ucieczkę z wyspy. Wątpliwości jednak, czy nie zawiedzie w ten sposób lokalnej społeczności, nie dają jej spokoju. Powieść ta, jak opisuje Colm Tóibín, jest „potężna, napisana ze spokojem i krystaliczną precyzją”. Maggie Shipstead w „New York Times Book Review” określa ją jako „zarówno bezpośrednią, jak i wyrafinowaną, doskonały debiut O’Connor, który ukazuje bohaterkę z wyjątkową wiarygodnością”. Anne Enright, zdobywczyni Nagrody Bookera, dodaje: „Ciche kadencje tej powieści kryją w sobie głęboką melodię straty – przeżywanej i odpuszczanej. To łagodna, a zarazem twarda opowieść o fundamentalnej zmianie”.
