Historia obecności. Przekłady literatury żydowskiej w polskim repertuarze wydawniczym w XX wieku

Od wieków Żydzi i Polacy żyli w sąsiedztwie, blisko, a mimo to często pozostając sobie obcy. Ich kultury oraz literatury zazwyczaj nie wchodziły ze sobą w głębszą interakcję. Przykład Czesława Miłosza, który pochodził z kosmopolitycznego Wilna, ukazuje, że z żydowską kulturą miał styczność dopiero po przeprowadzce do Nowego Jorku, gdzie zetknął się z nią poprzez język angielski. Niemniej, jak wykazuje autorka "Historii obecności", przez cały wiek dwudziesty obie strony podejmowały próbę wzajemnego zbliżenia poprzez literaturę, choć zarówno realia jak i historia stanowiły często przeszkodę. W książce Moniki Jaremków omówiono, w jaki sposób literaturę żydowską tłumaczoną z hebrajskiego i jidysz wprowadzano na polski rynek zarówno przed drugą wojną światową, jak i po niej. Książka ta jest nie tylko przeglądem literatury pięknej, takiej jak powieści, poezje, czy utwory dla dzieci, ale również analizą tekstów historycznych i publicystycznych. Karl Dedecius, znany tłumacz i promotor polskiej literatury w Niemczech, postrzegał tłumaczenie jako swoistego rodzaju misję, która sprzyja wzajemnemu poznawaniu i dialogowi międzykulturowemu. "Historia obecności" potwierdza to przekonanie.