Historia obecności

Żydzi i Polacy żyli obok siebie przez wiele stuleci, pozostając jednocześnie razem i osobno. Kultury oraz literatury obu społeczności tylko w niewielkim stopniu wzajemnie na siebie oddziaływały. Przykład ten dobrze ilustruje historia Czesława Miłosza, który mimo życia w kosmopolitycznym Wilnie, z kulturą żydowską spotkał się dopiero w Nowym Jorku, głównie za pośrednictwem języka angielskiego. W "Historii obecności" autorka wykazuje, że w XX wieku przedstawiciele obu narodów podejmowali literackie próby zbliżenia się do siebie, mimo że historie i realia nie zawsze temu sprzyjały. Monika Jaremków analizuje wpływ żydowskiej literatury, tłumaczonej z języka hebrajskiego i jidysz, na polski rynek książek w ubiegłym stuleciu, zarówno przed, jak i po drugiej wojnie światowej. Jej dzieło pokazuje zarówno literaturę piękną – powieści, poezję i twórczość dla dzieci – jak i teksty faktograficzne, takie jak prace historyczne czy publicystyczne. Karl Dedecius, tłumacz i popularyzator literatury polskiej w Niemczech, porównał przekład do poselstwa, wzajemnej usługi pomiędzy różnymi kulturami, która pozwala na lepsze poznanie się i dialog międzykulturowy. "Historia obecności" jest idealnym potwierdzeniem tej tezy.