Gombrowicz Ja geniusz Tom II

Witold Gombrowicz, czołowy polski pisarz, znajduje się w kluczowym momencie swojego życia, gdy przenosi się do Ameryki Południowej. Mieszkanie przy ul. Venezuela 615 oraz sąsiadująca kawiarnia Rex stają się tłem dla jego codzienności. Gombrowicz, próbując przetrwać na nowym kontynencie, podejmuje próbę przetłumaczenia swojego dzieła „Ferdydurke”. Mimo że projekt nie kończy się sukcesem, jego życie wzbogaca znajomość z młodym Alejandro Rússovichem. Zmieniające się okoliczności zmuszają go do podjęcia pracy etatowej jako urzędnik w banku – co dla czterdziestoparoletniego pisarza jest nowością. Kluczowym momentem w jego karierze staje się współpraca z paryską „Kulturą”, która umożliwia publikację jego kolejnych dzieł, takich jak „Dziennik”, „Trans-Atlantyk” i „Ślub”. Gombrowicz ponownie zyskuje czytelników, a przetłumaczenie jego książek we Francji oraz stypendium w Niemczech, które zorganizował Kot Jeleński w 1963 roku, pozwalają mu wrócić do Europy statkiem Frederico C. Mijają kolejne lata, w których Witold osiąga stabilizację i osiada w Vence jako starszy pisarz, który wraz z młodszą partnerką Ritą Labrosse czeka na przyznanie Nagrody Nobla. Niestety, Gombrowicz umiera w 1969 roku, zmagając się z astmą i problemami sercowymi, nie doczekawszy tego prestiżowego wyróżnienia. Pozostaje w pamięci jako „najbardziej znany z nieznanych pisarzy”.