Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Fredericksburg 1862
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Przełom lata i jesieni 1862 roku nie nastroił władz Unii optymistycznie. Chociaż Armia Potomacu zdołała powstrzymać ofensywę konfederatów nad potokiem Antietam w Maryland 17 września, nie kontynuowała zdecydowanych działań. To umożliwiło armii generała Lee spokojne wycofanie się do Wirginii. Zniecierpliwiony brakiem zdecydowania dowódcy Armii Potomacu, prezydent Lincoln odwołał generała George'a McClellana. Unia desperacko potrzebowała spektakularnego zwycięstwa, dlatego na wschodnim froncie federalnej armii stanął generał Ambrose Burnside, który rozpoczął nową ofensywę na Richmond.W ogólnym mniemaniu bitwa pod Fredericksburgiem, będąca kulminacją tej operacji, jest często kojarzona jako zdecydowane zwycięstwo konfederatów. Niewielu jednak zdaje sobie sprawę, jak blisko sukcesu była Armia Potomacu. Burnside, niestety, źle dobrał kadrę dowódczą i nie posiadał charyzmy swojego poprzednika. Wielu kwestionowało jego rozkazy, a jego brak umiejętności adaptacji do zmiennych warunków pola bitwy okazał się zgubny. Niesionska podatność na zmianę planów sprawiła, że część z nich była skazana na porażkę od samego początku. Wszystkie te elementy doprowadziły do klęski Armii Potomacu 13 grudnia pod Fredericksburgiem. Bitwa ta miała kluczowe znaczenie dla wschodniego teatru wojennego, wywołując kolejną zmianę na stanowisku dowództwa federalnego, podczas gdy konfederaci cieszyli się miesiącami spokoju na odbudowę sił. Nie dziwi zatem, że starcie to wciąż fascynuje historyków wojskowości, w tym autora niniejszej pracy.Major George William Redway (1859-1934), instruktor w armii brytyjskiej, autor, publicysta oraz korespondent wojenny dla "Globe", był związany z regentem Northamptonshire. Oprócz dzieł o charakterze instruktażowym, takich jak "The Militia Officer's Instructor: A Complete Guide to All Infantry Examinations Required by the Militia Regulations on Appointment and Before Promotion" (London, 1904), Redway specjalizował się w okresie wojen napoleońskich oraz wojny secesyjnej. Jego fascynacja tymi epokami zaowocowała publikacjami, m.in. "Wellington at Waterloo" (London, 1913) oraz opracowaniem dotyczącym wojny secesyjnej: "The War of Secession, 1861-1862, Bull Run to Malvern Hill" (London, 1910). Ponadto, Redway opublikował serię artykułów w "Encyclopaedia Britannica" w 1911 roku, dotyczących kampanii wojskowych, takich jak Petersburg Campaign, Seven Days Battles, Shenandoah Valley Campaigns oraz Wilderness.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Przełom lata i jesieni 1862 roku nie nastroił władz Unii optymistycznie. Chociaż Armia Potomacu zdołała powstrzymać ofensywę konfederatów nad potokiem Antietam w Maryland 17 września, nie kontynuowała zdecydowanych działań. To umożliwiło armii generała Lee spokojne wycofanie się do Wirginii. Zniecierpliwiony brakiem zdecydowania dowódcy Armii Potomacu, prezydent Lincoln odwołał generała George'a McClellana. Unia desperacko potrzebowała spektakularnego zwycięstwa, dlatego na wschodnim froncie federalnej armii stanął generał Ambrose Burnside, który rozpoczął nową ofensywę na Richmond.W ogólnym mniemaniu bitwa pod Fredericksburgiem, będąca kulminacją tej operacji, jest często kojarzona jako zdecydowane zwycięstwo konfederatów. Niewielu jednak zdaje sobie sprawę, jak blisko sukcesu była Armia Potomacu. Burnside, niestety, źle dobrał kadrę dowódczą i nie posiadał charyzmy swojego poprzednika. Wielu kwestionowało jego rozkazy, a jego brak umiejętności adaptacji do zmiennych warunków pola bitwy okazał się zgubny. Niesionska podatność na zmianę planów sprawiła, że część z nich była skazana na porażkę od samego początku. Wszystkie te elementy doprowadziły do klęski Armii Potomacu 13 grudnia pod Fredericksburgiem. Bitwa ta miała kluczowe znaczenie dla wschodniego teatru wojennego, wywołując kolejną zmianę na stanowisku dowództwa federalnego, podczas gdy konfederaci cieszyli się miesiącami spokoju na odbudowę sił. Nie dziwi zatem, że starcie to wciąż fascynuje historyków wojskowości, w tym autora niniejszej pracy.Major George William Redway (1859-1934), instruktor w armii brytyjskiej, autor, publicysta oraz korespondent wojenny dla "Globe", był związany z regentem Northamptonshire. Oprócz dzieł o charakterze instruktażowym, takich jak "The Militia Officer's Instructor: A Complete Guide to All Infantry Examinations Required by the Militia Regulations on Appointment and Before Promotion" (London, 1904), Redway specjalizował się w okresie wojen napoleońskich oraz wojny secesyjnej. Jego fascynacja tymi epokami zaowocowała publikacjami, m.in. "Wellington at Waterloo" (London, 1913) oraz opracowaniem dotyczącym wojny secesyjnej: "The War of Secession, 1861-1862, Bull Run to Malvern Hill" (London, 1910). Ponadto, Redway opublikował serię artykułów w "Encyclopaedia Britannica" w 1911 roku, dotyczących kampanii wojskowych, takich jak Petersburg Campaign, Seven Days Battles, Shenandoah Valley Campaigns oraz Wilderness.
