Filozofia wobec zła. Od spekulacji do transgresji

Czy kiedykolwiek znajdujemy się w sytuacji podobnej do tej, którą przeżywał Leontios w dialogu Platońskim, gdzie pokusa ujrzenia odrażającego obrazu zła, śmierci i rozkładu jest silniejsza niż chęć odwrócenia wzroku? A może to rzeczywistość zbyt jaskrawie pokazuje nam obecność niezrozumiałej, złowieszczej siły, której obecność odczuwamy, ale natury nie potrafimy pojąć? Skąd pochodzi ta siła, która jest dla nas tajemnicą, mimo że jesteśmy jej świadkami i uczestnikami? Książka ta składa się z tekstów wybranych tak starannie, że potencjalne polemiki, które mogą się narodzić w odpowiedzi na ich treść, nie zakłócają jej głównego przesłania. To przesłanie można zrozumieć w następujący sposób: problem zła jest jednym z kluczowych zagadnień filozofii, niebanalnym i fundamentalnym. Zło jawi się jako archetyp filozoficznych dylematów, problem głęboko zakorzeniony, nieodłączny, a jednocześnie przejmujący i dramatyczny. To właśnie dramat i ból wynikający z tego zagadnienia stanowi jedno z pierwotnych źródeł filozoficznej refleksji, na równi ze zdziwieniem czy wątpieniem. Autor jednego z tekstów przypomina w tym kontekście intuicję Józefa Tischnera. W recenzji dr. hab. Jana Kiełbasy te myśli zostały umiejętnie uchwycone.