Felietony

"Felietony" autorstwa Ewy Szumańskiej to zbiór tekstów, które ukazywały się na łamach "Tygodnika Powszechnego" od roku 1982 aż do 2010. Zawiera także te artykuły, które w przeszłości zostały objęte cenzurą i znalazły swoje miejsce w prasie drugiego obiegu. Ewa Szumańska, znana pisarka, podróżniczka i satyryczka, której rola "Młodej Lekarki" zyskała szczególne uznanie, została zmuszona do zakończenia współpracy z Polskim Radiem po wprowadzeniu stanu wojennego. W latach 80. nawiązała współpracę z "Tygodnikiem Powszechnym", przez kolejne trzy dekady uchwyciła w swoich felietonach zmiany zachodzące w świecie, wśród ludzi i w niej samej. W październiku 2010 roku ukazał się jej ostatni felieton, będący pożegnaniem z czytelnikami, niedługo przed jej śmiercią.

Szumańska poruszała szeroką gamę tematów w swoich felietonach, skupiając się na bieżących wydarzeniach krajowych i międzynarodowych oraz swoim ukochanym Wrocławiu. Nie zabrakło również osobistych wspomnień z podróży po Afryce, które często służyły jako pretekst do refleksji nad polityczną i społeczną rzeczywistością Polski, co dociekliwi czytelnicy potrafili trafnie rozszyfrować. Każdy z tekstów wyrażał niezadowolenie wobec ówczesnego ustroju politycznego.

Felietony z późniejszych lat analizują trudności związane z transformacją polityczną i społeczną w Polsce, krytykując media i polityków za ich często niedorzeczny język i brak kultury. Ewa Szumańska nie szczędziła humoru w wytykaniu społecznym wad, takich jak próżność, uleganie modzie czy konsumpcjonizm. Problemy codziennego życia stawały się dla niej punktem wyjścia do głębszych rozważań na temat ludzkiego losu, relacji z Bogiem czy starzenia się i śmierci. W książce znajduje się także szczegółowy portret Ewy Szumańskiej napisany przez Annę Mateję.