Dziewczyna z pociągu

Książka Dziewczyna z pociągu to pozycja, do której zabierałam się naprawdę długo. Przez lata słyszałam o niej niemal wszędzie – była niezwykle popularna, często polecana i przedstawiana jako jeden z najlepszych thrillerów ostatnich lat. Być może właśnie przez te wysokie oczekiwania podeszłam do niej z dużą ciekawością, ale i pewnym dystansem.
Po przeczytaniu mam jednak dość mieszane odczucia. To książka poprawna – i to właściwie najlepsze określenie, jakie przychodzi mi do głowy. Nie była zła, ale też zdecydowanie nie była tak wciągająca, jak się spodziewałam. Historia momentami intryguje, ale nie na tyle, bym czuła silną potrzebę ciągłego czytania czy nie mogła się od niej oderwać.
Nie do końca rozumiem aż tak duży zachwyt nad tą powieścią ani skalę jej popularności. Spodziewałam się większego napięcia, bardziej angażującej fabuły i mocniejszych emocji. Tymczasem dostałam historię, która jest po prostu… w porządku. Ani szczególnie dobra, ani wyraźnie słaba – gdzieś pośrodku.
To jedna z tych książek, które czyta się bez większych zastrzeżeń, ale też bez większego zachwytu. Nie zostawia po sobie silnego wrażenia ani potrzeby powrotu. Jeśli ktoś szuka lekkiego thrillera, może sięgnąć, ale raczej nie jest to pozycja, która na długo zapada w pamięć.