Dzieła zebrane. Varia. Tom 3

Podróżowanie na Świętą Górę Atos nie jest prostą wyprawą i wymaga pokonania licznych przeszkód. Otrzymanie dodatkowego pozwolenia na pobyt bywa szczególnie skomplikowane dla duchownych, którzy muszą uzyskać zgodę Jego Świątobliwości patriarchy ekumenicznego. Góra Atos, będąca miejscem duchowych poszukiwań dla wielu, jest w jego bezpośredniej jurysdykcji. Aby dojechać z Aten do Tesaloniki, najlepiej skorzystać z lotu samolotem, choć dawni pielgrzymi przebywali tę trasę innymi środkami. Widoki z lotu nad Grecją zapierają dech w piersiach: z jednej strony rozciąga się błękitne Morze Egejskie, a z drugiej surowe, pustynne góry z majestatycznym Olimpem. Po przybyciu do Tesalonik podróżnicy muszą tu przenocować, by rano wyruszyć autobusem do Tripiti. Choć droga jest malownicza, pełna serpentyn, autobus nie zapewnia komfortowej jazdy. Na pokładzie znajdują się głównie mężczyźni — pielgrzymi i robotnicy monasterów. Ze względu na zakaz wstępu dla kobiet na Atos, obecni pasażerowie są zasadniczo tylko mężczyznami. Współczesna liczba mnichów jest znacznie mniejsza niż w średniowieczu, stąd konieczność zatrudniania miejscowych pracowników do pomocy w gospodarstwach klasztornych. Podczas podróży jest okazja zobaczyć Stagirę, miejsce narodzin Arystotelesa. Choć to obecnie niewielkie miasteczko, ma swoje historyczne znaczenie. Po dotarciu do przystani Tripiti, pielgrzymi przesiadają się na statek, który płynie wzdłuż południowego brzegu półwyspu Atos. Dla wielu to duchowe miejsce jest prawdziwym rajem, gdzie każda chwila oczekiwania na spotkanie z jego brzegiem daje się odczuć jako szczególna przygoda.