Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dlaczego gęsi krzyczały - Piotr Krupiński
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Monografia Piotra Krupińskiego zatytułowana "Dlaczego gęsi krzyczały? Zwierzęta i Zagłada w literaturze polskiej XX i XXI wieku" stanowi pionierską próbę zgłębienia tematyki Zagłady Żydów przez pryzmat zwierzęcych motywów w literaturze polskiej. Autor, stosując postantropocentryczne podejście nowohumanistyczne, mierzy się z dwoma zasadniczymi wyzwaniami. Pierwszym z nich jest pytanie, w jaki sposób można opowiadać o tragicznym losie zwierząt w kontekście II wojny światowej i Holokaustu, by nie umniejszać cierpienia ludzi ani nie naruszać pamięci ofiar. Drugim wyzwaniem jest poszukiwanie nowych perspektyw dla literatury o Zagładzie, poprzez uwzględnienie często pomijanej animalistycznej perspektywy.Krupiński, dzięki dokładnej analizie twórczości takich autorów jak Zofia Nałkowska, Konrad Lorenz, Emanuel Ringelblum, Seweryna Szmaglewska, Czesław Miłosz, Tadeusz Różewicz i Marian Pankowski, rzuca nowe światło na literackie przedstawienie doświadczenia Zagłady. Jego badania prowadzą do odkrycia punktu, w którym ludzkie i zwierzęce historie wzajemnie się przecinają, tworząc skomplikowaną, wielowymiarową narrację. Poprzez próbę "rozszerzenia ludzkiej historii", jak to określa Éric Baratay, autor dociera do głębi, gdzie granice między człowiekiem a zwierzęciem stapiają się, tworząc złożony splot doświadczeń.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Monografia Piotra Krupińskiego zatytułowana "Dlaczego gęsi krzyczały? Zwierzęta i Zagłada w literaturze polskiej XX i XXI wieku" stanowi pionierską próbę zgłębienia tematyki Zagłady Żydów przez pryzmat zwierzęcych motywów w literaturze polskiej. Autor, stosując postantropocentryczne podejście nowohumanistyczne, mierzy się z dwoma zasadniczymi wyzwaniami. Pierwszym z nich jest pytanie, w jaki sposób można opowiadać o tragicznym losie zwierząt w kontekście II wojny światowej i Holokaustu, by nie umniejszać cierpienia ludzi ani nie naruszać pamięci ofiar. Drugim wyzwaniem jest poszukiwanie nowych perspektyw dla literatury o Zagładzie, poprzez uwzględnienie często pomijanej animalistycznej perspektywy.Krupiński, dzięki dokładnej analizie twórczości takich autorów jak Zofia Nałkowska, Konrad Lorenz, Emanuel Ringelblum, Seweryna Szmaglewska, Czesław Miłosz, Tadeusz Różewicz i Marian Pankowski, rzuca nowe światło na literackie przedstawienie doświadczenia Zagłady. Jego badania prowadzą do odkrycia punktu, w którym ludzkie i zwierzęce historie wzajemnie się przecinają, tworząc skomplikowaną, wielowymiarową narrację. Poprzez próbę "rozszerzenia ludzkiej historii", jak to określa Éric Baratay, autor dociera do głębi, gdzie granice między człowiekiem a zwierzęciem stapiają się, tworząc złożony splot doświadczeń.
