Cztery strumienie miłości

Pod koniec lat 80. XX wieku córka Alberta Einsteina, Lieserl, przekazała Uniwersytetowi Hebrajskiemu kolekcję 1400 listów napisanych przez jej ojca, z zastrzeżeniem, że ich zawartość może być ujawniona dopiero dwie dekady po jego śmierci. Oto fragment jednego z tych listów: „Gdy opublikowałem teorię względności, mało kto mnie zrozumiał. Teraz jednak pragnę przekazać światu coś, co może również spotkać się z niezrozumieniem. Proszę, przechowuj te listy, aż do chwili, gdy społeczeństwo będzie gotowe zaakceptować to, co mam do przekazania. Istnieje bowiem niezwykle potężna siła, której znaczenia nauka jeszcze nie odkryła. Ta siła, która kieruje wszystkimi zjawiskami we wszechświecie i pozostaje nierozpoznana, to MIŁOŚĆ. Podczas poszukiwań jednolitej teorii wszechświata naukowcy zapomnieli o tej najpotężniejszej, choć niewidzialnej sile. Miłość jest światłem dla tych, którzy ją dają i otrzymują. Jest jak grawitacja, łącząca ludzi. To moc, która pomnaża nasze najlepsze cechy i zapobiega autodestrukcji ludzkości w jej ślepym egoizmie. Miłość to siła, która rozwija i objawia. To dla niej żyjemy i umieramy. MIŁOŚĆ to BÓG, a BÓG to MIŁOŚĆ. Wyjaśnia wszystko i nadaje znaczenie życiu — jest zmienną, którą zignorowaliśmy, być może z obawy przed nią, jako że nie potrafimy jej kontrolować. Aby uczynić miłość widzialną, wprowadziłem ją do mojego słynnego równania w miejsce energii. Jeśli uznamy, że energia uzdrawiająca świat to miłość pomnożona przez prędkość światła do kwadratu, dostrzeżemy, że miłość to najpotężniejsza siła, ponieważ nie zna granic.”List Einsteina szybko zyskał popularność w sieci, budząc kontrowersje co do jego wiary w Boga, który dla wielu był jedynie naukowcem. Jednak warto pamiętać, że Einstein, mówiąc o „Starym Człowieku”, miał na myśli Boga. Uważał, że główne linie prowadzące przez wszechświat wytyczone przez Boga to linie miłości. Podążanie tym tropem, łączące naukę z duchowością, jest celem, który również sobie stawiam. Bóg jest Miłością. Ale czym tak naprawdę jest miłość? W tej książce podejmuję się wyjaśnienia jej czterech wymiarów, próbując dać nowe zrozumienie zarówno wierzącym, jak i sceptykom.O. Jose Maniparambil jest księdzem diecezjalnym, który ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie Calicut i uzyskał doktorat z nauk biblijnych w Instytucie Papieskim św. Piotra w Bangalore. Jako profesor wizytujący wykłada w wielu instytucjach zarówno w Indiach, jak i poza nimi, prowadząc również rekolekcje i konferencje. Jest znanym autorem, mającym na swoim koncie pięćdziesiąt książek napisanych w języku malajalam oraz dwanaście w języku angielskim, z których niektóre są przetłumaczone na polski, niemiecki, hiszpański i tamilski.