Człowiek, przyroda, moralność

W swojej najnowszej książce autor dokonuje krytycznej analizy obecnych tendencji w ekologii, ekofilozofii i etyce środowiskowej, które dążą do stworzenia znaturalizowanej wizji człowieka i wypracowania nowych form jego relacji z naturą. Autor przygląda się ideom, które odrzucają wyjątkową pozycję homo sapiens, proponując rewizję tradycyjnych poglądów na temat roli człowieka w ekosystemie. Chociaż nie odrzuca potrzeby ochrony przyrody ani uznania jej większej roli w planach i działaniach człowieka, to jednak prowadzi polemikę z argumentami, które podważają unikalność ludzkiej kultury i moralności. Szczególnie dyskutuje z sugestiami, że ludzkie zachowania powinny upodabniać się do tych charakterystycznych dla innych gatunków, co w jego ocenie może prowadzić do uproszczeń i zniekształceń w rozumieniu ludzkiej natury.