Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Cykl biały (fragment)/Excerpts from White Blight/Utdrag ur Vitsvit
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Atheny Farrokhzad, za pomocą swoich poetyckich i lingwistycznych notatek oraz fragmentarycznych relacji z życia rodzinnego, ukazuje nam głęboką refleksję nad językiem. Mimo iż na pierwszy rzut oka jej twórczość może wydawać się lekka, niesie ze sobą trudną do przyjęcia prawdę, że język nie zawsze jest przytulnym schronieniem. Często staje się więzieniem, w którym możemy się odnaleźć tylko dzięki przekonaniu, że pełnimy rolę strażników. Nasze działania często kierowane są przez nawykowe frazy, z których nie zdajemy sobie sprawy, bowiem ich struktury są skostniałe, zapożyczone z publicznego dyskursu czy kultowych kodów. Poetka, rzucając wyzwanie tym schematom, modyfikując i kpiąc z nich, pragnie nas przebudzić. Pokazuje, że istnieje nadzieja, światełko w tunelu, które może nas wyprowadzić poza te ograniczenia. Jej prace mają na celu obudzić naszą świadomość językową, pozwalając dostrzec bariery, które sami sobie narzucamy.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Atheny Farrokhzad, za pomocą swoich poetyckich i lingwistycznych notatek oraz fragmentarycznych relacji z życia rodzinnego, ukazuje nam głęboką refleksję nad językiem. Mimo iż na pierwszy rzut oka jej twórczość może wydawać się lekka, niesie ze sobą trudną do przyjęcia prawdę, że język nie zawsze jest przytulnym schronieniem. Często staje się więzieniem, w którym możemy się odnaleźć tylko dzięki przekonaniu, że pełnimy rolę strażników. Nasze działania często kierowane są przez nawykowe frazy, z których nie zdajemy sobie sprawy, bowiem ich struktury są skostniałe, zapożyczone z publicznego dyskursu czy kultowych kodów. Poetka, rzucając wyzwanie tym schematom, modyfikując i kpiąc z nich, pragnie nas przebudzić. Pokazuje, że istnieje nadzieja, światełko w tunelu, które może nas wyprowadzić poza te ograniczenia. Jej prace mają na celu obudzić naszą świadomość językową, pozwalając dostrzec bariery, które sami sobie narzucamy.
