Chamaechory

Trzecia poetycka publikacja autorskiego duetu z Wrocławia i Legnicy ponownie sięga po tematy związane z kryzysem klimatycznym i solastalgią, co było wcześniej zaakcentowane w powieści „Ćwirowidło”. „Chamaechory” – nazywane także biegaczami, znane w języku angielskim jako tumbleweeds – to rośliny, których naziemne części, takie jak kwiatostany czy owoce, przemieszczają się z wiatrem po ziemi. Choć zwykle występują na terenach pustynnych, te rośliny potrafią pokonać znaczne odległości, by zakwitnąć tam, gdzie warunki na to pozwalają. Tomik „Chamaechory” oddaje głos tym, którzy odczuwają skutki globalnego ocieplenia, zarówno ludziom, jak i istotom zagrożonym z powodu ludzkiej działalności, oraz zjawiskom takim jak pustynnienie, które staną się codziennością przyszłych pokoleń. Wiersze próbują zrozumieć i przetworzyć lęki związane z klimatem z perspektywy albatrosa, któremu rybacy odcięli dziób, ostatniego nosorożca czy planktonu ginącego wskutek wycieków paliwa rakietowego. To także spojrzenie wiatru i pustyni, na których, mimo wszystko, wciąż z nadzieją próbujemy uprawiać nasze rośliny.