Buddenbrokowie

Tomasz Mann (1875-1955) to niemiecki pisarz i eseista, który jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych literatów XX wieku. Obok Goethego, często wymienia się go jako kluczowego twórcę w historii literatury niemieckiej. Mann, po dojściu nazistów do władzy, opuścił Niemcy i udał się na emigrację, początkowo do Szwajcarii, a następnie do Stanów Zjednoczonych, skąd prowadził audycje radiowe przeciw faszyzmowi.

Autor pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki, w skład którego wchodzi kilkanaście powieści, wiele opowiadań i esejów. Do jego najsłynniejszych dzieł należą m.in. "Czarodziejska góra", "Doktor Faustus", "Józef i jego bracia", "Lotta w Weimarze" oraz "Buddenbrokowie", za których został wyróżniony Nagrodą Nobla w 1929 roku.

"Buddenbrokowie" to epicka opowieść o losach zamożnej rodziny kupieckiej z Lubeki, miasta rodzinnego Manna. Saga obejmuje okres 42 lat, przedstawiając upadek czterech pokoleń, od szczytu ich prosperity po kulturalną i ekonomiczną dekadencję. Mistrzostwo Manna przejawia się w jego umiejętności dogłębnego portretowania psychologii postaci, odkrywając złożoność ludzkich emocji i konfliktów. Jego styl, niejednokrotnie inspirowany impresjonizmem, pozwala uchwycić subtelne aspekty ludzkiej psychiki. Dzięki połączeniu wnikliwej obserwacji społecznej z umiejętnie prowadzoną narracją, powieść ta zajmuje wyjątkowe miejsce w XX-wiecznej literaturze.