Baśnie chińskie

Antologia składająca się ze stu baśni została starannie wyselekcjonowana i opracowana przez Richarda Wilhelma (1873–1930), uznawanego za niemieckiego klasyka współczesnej sinologii. Zbiór ten skupia się głównie na dziełach zaczerpniętych z ustnej tradycji chińskiej. W chińskiej literaturze termin „baśń” jest nieco odmienny i nie posiada jednoznaczności, jaką zna Europa, gdzie wskazuje na historię o niezwykłych, fikcyjnych wydarzeniach. W ramach tej kolekcji znalazły się utwory obejmujące szeroki wachlarz gatunków: od bajek typowych dla dzieci, przez legendy, mity i przypowieści, po twórczość autorów i historie osadzone w rzeczywistym kontekście historycznym. Struktura dzieła jest podzielona na sekcje, takie jak bajki dla dzieci (chociaż de facto nie są one dla najmłodszych), bajki o zwierzętach, legendy i mity o bóstwach, świętych i innych nieśmiertelnych, opowieści o duchach, a także historyczne i „artystyczne” narracje autorskie. Książkę kończy epicka opowieść o kamiennej małpie i jej starciach z Buddą. W tych historiach przewijają się także postacie takie jak Budda, Laozi, tao i Konfucjusz, stanowiąc integralną część przedstawionego świata. Opowieści te łączą świat nadprzyrodzony i ludzki, w którym istnieje swobodne przenikanie się żywych i zmarłych, często w towarzystwie smoków i ogrów. Chińskie baśnie to nie tylko historie ludowe, ale głęboka, filozoficzna literatura o najwyższym poziomie, która wzbogaciła się przez wieki.