Baderowie z ulicy Jakuba

Henryka (Henia) Karmel-Wolfe przyszła na świat w 1921 roku w Krakowie. Zamieszkiwała wraz z rodzicami i młodszą siostrą Iloną na ulicy Józefa 1 w dzielnicy Kazimierz, w rodzinnej kamienicy z XIX wieku. Wraz z Iloną edukowała się w polskich szkołach publicznych oraz uczęszczała do Gimnazjum Hebrajskiego. Obie siostry były nowoczesnymi Żydówkami, zaangażowanymi w syjonistyczny ruch młodzieżowy Akiwa, a zarazem pielęgnowały wartości polskie, zwłaszcza literaturę.W 1942 roku Henia z Iloną trafiły do krakowskiego getta, a potem do obozu w Płaszowie. Rok później znalazły się w obozie pracy przymusowej w Skarżysku-Kamiennej, a następnie, w 1944 roku, zostały przeniesione do Lipska, do jednego z podobozów Buchenwaldu. W kwietniu 1945 roku, poważnie ranne podczas marszu śmierci po ewakuacji obozu, spędziły dwa lata w Sztokholmie, gdzie Szwedzki Czerwony Krzyż zapewnił im opiekę medyczną i rehabilitację.W 1947 roku siostry zadebiutowały tomem wierszy „Śpiew za drutami”, który zawierał poezję pisaną w trakcie niewoli (drugie wydanie: Austeria, 2015). Rok później, Henryka wyemigrowała z mężem Leszkiem i synem Janem, urodzonym w 1946 roku, do Stanów Zjednoczonych. Ilona dołączyła do nich w 1949 roku. W 1951 roku, rodzina powiększyła się o córkę Joy.W 1971 roku Henryka opublikowała autobiograficzną powieść „The Baders of Jacob Street”, a niedługo przed śmiercią wydała „Marek and Lisa: A Love Story”. Odeszła nagle w 1984 roku.