Arka Akadu

Alek Skarga, urodzony w 1958 roku w Dębicy, to postać o wszechstronnym wykształceniu prawniczym, które zdobywał na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Wrocławskim. Jego literacka przygoda rozpoczęła się jeszcze podczas studiów w latach 80., kiedy po raz pierwszy opublikował własne wiersze w Zeszytach Naukowych Koła Polonistów UJ, redagowanych pod kierunkiem prof. Jana Błońskiego. Skarga nieprzerwanie tworzy poezję od czasów szkolnych, często łącząc swoje utwory z autorskimi fotografiami o poetyckim charakterze. Jego twórczość nazywano kiedyś "poezją rozdarcia posierpniowego", porównując ją do prac Stanisława Barańczaka i Ryszarda Krynickiego jako kontynuację i rozwinięcie idei Nowej Fali. Dziś Skarga także nie pozostaje obojętny wobec otaczającej rzeczywistości, zwracając uwagę na aktualne problemy społeczne oraz nastrój społeczny. Jego poezja często zawiera odwołania do psychologii, uniwersalnych wartości i przyrody.Skarga jest znany ze swojego kontestacyjnego podejścia, które korzeniami sięga ruchów z końca lat 60. Jego postawa inspirowana jest dążeniem do harmonii z naturą, duchowością i muzyką. To poetyckie dziedzictwo odzwierciedla jego wiarę w świat oraz idealizm typowy dla XX wieku. Jego bunt jest formą ucieczki w świat wyobraźni, ochroną przed zepsuciem zarówno ciała, jak i duszy oraz umysłu, nawiązując do idei rozwijanych przez twórców takich jak Oleschko i Paluszkiewicz.