Alchemicy i magnetyzerzy

Charles Mackay, żyjący w latach 1814-1889, był postacią o bogatym doświadczeniu literackim. Jego twórczość obejmowała wiersze, powieści, teksty piosenek, a także tworzenie słowników. Mackay zajmował się również dziennikarstwem, lecz najbardziej został zapamiętany jako autor niezwykle aktualnego dzieła o psychologii tłumu zatytułowanego „Niezwykłe złudzenia i szaleństwa tłumów”. Jak to ujął sam autor: każdy okres czasu posiada unikalny obłęd - pewien schemat, projekt czy fantazję, za którą ludzie podążają, kierowani żądzą zysku, pragnieniem intensywnych doznań czy też siłą naśladownictwa. Ulegając tym bodźcom, społeczeństwo popada w szaleństwo, napędzane przez motywy polityczne albo religijne, a czasami oba te elementy jednocześnie. "Alchemicy i magnetyzerzy" to intrygująca i kolorowa opowieść o poszukiwaczach złota i uzdrowicielach, którą Mackay stworzył, łącząc fakty z odrobiną wyobraźni. Wiele osób zajmujących się alchemią, badało nauki z zakresu chemii i medycyny. Dziś alchemia kojarzy się z osiąganiem rzeczy pozornie niemożliwych, takich jak: - panaceum, czyli lek na wszystkie choroby, - eliksir życia, który miałby zapewniać nieśmiertelność, - kamień filozoficzny, zdolny przemieniać zwykłe metale w złoto. Od najdawniejszych czasów istniało przekonanie, że osoby posiadające wyjątkową siłę magnetyczną, poprzez dotyk rąk są w stanie dokonywać cudownych uzdrowień. Ta zdolność do oddziaływania za pomocą magnetyzmu jest uważana za duchową właściwość ukrytą w każdym człowieku.