4:44

🕣 Ta godzina naprawdę mnie przerażała [Recenzja] 🕣

"Jaki pusty był mój świat, nim poznałam ciebie" - M. M. Maślak, "4:44"

Słuchałam jego opowieści z zapartym tchem. Tam była radość, ale najpierw był smutek i cierpienie. A ja wszystko wysłuchiwałam w ciszy i skupieniu.

Wiktor z bratem Pawłem kręci dobry biznes i nie widzi póki co problemów, aż do czasu. Momentem kulminacyjnym jest propozycja Ryszarda, który poddaje im propozycje nie do odrzucenia. I wtedy zaczyna się akcja, a czytelnik przepada w wir historii.

Tutaj tak naprawdę skupiamy się na dwóch płaszczyznach fabuły i głębiej na analizie jego myśli. Jest on ustatkowany, ma spokój w życiu, ale jednak za nim ciągle chodzą myśli związane z jego przeszłością, które po trochę będzie nam ujawniał w książce.

Ta osoba, skrywa więcej niż by się mogło wydawać. Jego przeszłość wyryła znamię w głowie w teraźniejszości. A to rzutuje na jego teraz, a on stara się z tym walczyć, ale z jakim skutkiem.

Autor przekazuje nam w przystępny sposób cel fabuły i to gdzie będziemy się przez większość książki kierować. Kierunek: zaginiony syn barona półświatka. Tak, chłopaki mają za zadanie go odnaleźć żywego i znaleźć zarazem człowieka odpowiedzialnego za jego porwanie. Ale jednak psychologia bohaterów i wejście w ich umysły stanowi główny temat. Bo tutaj właśnie będą powoli zacierać się teraźniejszość z przeszłością i będzie to rzutować na dalszą część książki.

A co do tytułu? W książce powolutku Autor odkrywa karty tłumacząc co oznacza ta tajemnicza i intrygująca godzina. Ja już to wiem, a Wam polecam poszukać w książce samemu odpowiedzi.

W książce jest jeszcze wątek rodzicielstwa na odległość, dzięki temu widzimy jak relacje łączą ojca z córką nawet jeśli to głównie rozmowy telefoniczne.

Jedyne zastrzeżenie? Czasem może z 7 zdań (dialogów) w całej książce były jakby niepotrzebne i źle dograne. Jakby tak nikt nie mówił na co dzień, ale mogę się mylić.