Zdrowie w cyklu życia człowieka

Bieg życia ludzkiego rozwija się w ramach społeczno-kulturowych, co sprawia, że relacje człowieka z otoczeniem nabierają szczególnego znaczenia. Te interakcje nieustannie się zmieniają i na początku są napędzane potrzebami biologicznymi. Z czasem jednak zaczynają obejmować różnorodne potrzeby psychiczne, takie jak potrzeba bezpieczeństwa, szacunku, miłości czy samorealizacji, i wkraczają w sferę duchową, którą charakteryzuje wolność, godność oraz odpowiedzialność. Przejście do kolejnych faz życia możliwe jest między innymi dzięki kryzysom, które wynikają z konfliktu między rozwojem a tendencją do regresu.Nowe spojrzenie na rozwój ludzkiego życia wpłynęło także na postrzeganie zdrowia. Według teorii E. H. Eriksona, zdrowie to harmonijny rozwój psychospołeczny, w którym poprzez rozwiązanie normatywnych kryzysów zdobywa się podstawowe kompetencje i nowe umiejętności. Zdrowie jest więc utożsamiane z rozwojem i wynika z rozpoczętego życia. Tradycyjne podejście do rozwoju sugeruje ciągłość, gdzie każda zmiana umożliwia następną aż do osiągnięcia pełni możliwości. Jednak rozwój człowieka różni się tym, że jego motywy mogą być nie tylko niezwiązane z biologią, ale wręcz z nią sprzeczne. Zasoby ludzkiej aktywności stają się niezależne od struktury biologicznej i prowadzą do tworzenia nowych motywacji do dalszego rozwoju.