Wrocław 1916. Kronika miasta w czasie wielkiej wojny

Książka koncentruje się na życiu kulturalnym i społecznym we Wrocławiu w 1916 roku, w czasie wielkich przemian pomimo trudności związanych z wojną. W tym okresie miasto było miejscem działalności takich postaci jak Hans Poelzig i William Stern. Na scenie pojawiało się młode pokolenie artystów i miłośników sztuki – między innymi Lola Landau opublikowała swój pierwszy tomik poezji, a Ismar Littmann nabył pierwsze dzieło do swojej kolekcji, która wkrótce zyska imponujące rozmiary. W galerii Arnolda wystawiano dzieła Delacroix, Moneta i Pissarra, a książki Paula Kellera, opisujące życie na Śląsku, były wysyłane na front dla żołnierzy tęskniących za ojczyzną. Ważnymi postaciami stali się także Edith Stein, Gunther Grundmann i Walter Meckauer, którzy właśnie obronili doktoraty, a kobiety zaczęły odgrywać coraz większą rolę na akademickiej scenie, której kadry były uszczuplone przez wojnę. Konflikt przyniósł również wzmożenie badań medycznych, a neurolog Otfrid Foerster prowadził przełomowe badania nad funkcjonowaniem mózgu. Pogarszające się warunki życia oraz doświadczenia zimy brukwiowej sprzyjały rozwojowi ruchów pacyfistycznych, wspieranych przez znaną sufrażystkę Marie Wegner. W odpowiedzi, władze zorganizowały propagandową wystawę wojenną mającą wzbudzić patriotyczne nastroje. W 1916 roku przez miasto po raz pierwszy przejechał również Ekspres Bałkański, symbolizując niemiecką przewagę technologiczną, co wzbudziło euforię wśród mieszkańców.