Wiatr przez dziurkę od klucza. Mroczna wieża. Tom 4.5

Prawda jest taka, że prawie nigdy nie jestem w stanie przeczytać książki w 3 dni - ale "Wiatr przez dziurkę" tak mnie wkręcił, że błyskawicznie ją pochłonąłem i zostałem po raz kolejny zachwycony. Ósmy tom tej serii może mylnie wskazywać, że to ostatnia część, ale choć została wydana jako ostatnia w cyklu, to w chronologii serii należy umieścić ją między "Czarnoksiężnikiem i kryształem" a "Wilkami z Calla". To tak dla niewtajemniczonych :D

Jeżeli mowa o serii "Mroczna wieża" należy zdawać sobie sprawę, że Stephen King pisał tę serię przez cały okres swojego dorosłego życia i zarówno charakter, jak i jakość serii zmieniają się na przestrzeni dekad. Dla mnie "Mroczna Wieża" to zjawisko, które towarzyszyło mi przez długie lata. Czasami próbowałem sobie wyobrazić siebie jako Amerykanina, żyjącego w w latach wydawani poszczególnych części po raz pierwszy. Pewnie czekałbym na kolejny tom, tak jak czekało się na kolejne sezony "Gry o Tron".

Minęło już trochę lat, odkąd przeczytałem ostatnią część "Mrocznej Wieży" i nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo stęskniłem się za Rolandem i jego ka-tet. Wiele miłych wspomnień powróciło podczas czytania. Wszystko, co kochałem w podróży w kierunku Mrocznej Wieży z tą bandą bohaterów, powróciło. Czytając "Wiatr przez dziurkę" czułem się jakbym spotkał się z bliskimi przyjaciółmi, których nie widziałem od dłuższego czasu.

Czy warto pisać coś więcej? Kto ma kupić, tę książkę, to ją kupi. Jeżeli nie znacie serii "Mroczna Wieża", to najmocniej ją wam polecam - zaczyna się od "Mroczna Wieża I: Roland" i może stanowić dla was literacką przygodę życia.

Prawda jest taka, że prawie nigdy nie jestem w stanie przeczytać książki w 3 dni - ale "Wiatr przez dziurkę" tak mnie wkręcił, że błyskawicznie ją pochłonąłem i zostałem po raz kolejny zachwycony. Ósmy tom tej serii może mylnie wskazywać, że to ostatnia część, ale choć została wydana jako ostatnia w cyklu, to w chronologii serii należy umieścić ją między "Czarnoksiężnikiem i kryształem" a "Wilkami z Calla". To tak dla niewtajemniczonych :D

Jeżeli mowa o serii "Mroczna wieża" należy zdawać sobie sprawę, że Stephen King pisał tę serię przez cały okres swojego dorosłego życia i zarówno charakter, jak i jakość serii zmieniają się na przestrzeni dekad. Dla mnie "Mroczna Wieża" to zjawisko, które towarzyszyło mi przez długie lata. Czasami próbowałem sobie wyobrazić siebie jako Amerykanina, żyjącego w w latach wydawani poszczególnych części po raz pierwszy. Pewnie czekałbym na kolejny tom, tak jak czekało się na kolejne sezony "Gry o Tron".

Minęło już trochę lat, odkąd przeczytałem ostatnią część "Mrocznej Wieży" i nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo stęskniłem się za Rolandem i jego ka-tet. Wiele miłych wspomnień powróciło podczas czytania. Wszystko, co kochałem w podróży w kierunku Mrocznej Wieży z tą bandą bohaterów, powróciło. Czytając "Wiatr przez dziurkę" czułem się jakbym spotkał się z bliskimi przyjaciółmi, których nie widziałem od dłuższego czasu.

Czy warto pisać coś więcej? Kto ma kupić, tę książkę, to ją kupi. Jeżeli nie znacie serii "Mroczna Wieża", to najmocniej ją wam polecam - zaczyna się od "Mroczna Wieża I: Roland" i może stanowić dla was literacką przygodę życia.

Czytanie "Mrocznej Wieży" w oficjalnej kolejności jest mądrym posunięciem i tak też wam doradzam.

Jestem długoletnim fanem serii "Mroczna Wieża" i przyznaję, że byłem ogromnie ciekawy, kiedy pojawi się "środkowa" historia. Uważam, że "Wiatr przez dziurkę od klucza" świetnie osadza historie w tym uniwersum, chociaż ulubieni bohaterowie pojawiają się ledwo na małej części stron. Musicie więc wiedzieć, że VIII czy też 4.5 część serii wnosi nikłą zawartość do głównego wątku cyklu "Mroczna Wieża". Opowiada w zasadzie trzy historie, podczas gdy Roland i jego ka-tet chronią się lododmuchem.

"Wiatr przez dziurkę od klucza" jest momentami brutalny jak największe horrory Kinga. Momentami doznałem nostalgii i wzruszenia (np. w historii Tima). Świat pośredni jak zawsze budzi strach, ale również zainteresowanie.

Czy ktoś mógłby cieszyć się tą książką bez czytania reszty serii? Myślę, że tak, i to bardzo. Dla mnie "Wiatr przez dziurkę od klucza" przypomina "Czarnoksiężnika i kryształ", ponieważ ma w sobie coś baśniowego i niezwykle pociągającego. Absolutnie nie podzielam opinii, jakie można spotkać, że jest to skok na kasę w wykonaniu Kinga. Oj nie, takiej sztuki jak "Wiatr przez dziurkę od klucza" nie da się napisać dla samego zarobku.

Czytanie "Mrocznej Wieży" w oficjalnej kolejności jest mądrym posunięciem i tak też wam doradzam.

Jestem długoletnim fanem serii "Mroczna Wieża" i przyznaję, że byłem ogromnie ciekawy, kiedy pojawi się "środkowa" historia. Uważam, że "Wiatr przez dziurkę od klucza" świetnie osadza historie w tym uniwersum, chociaż ulubieni bohaterowie pojawiają się ledwo na małej części stron. Musicie więc wiedzieć, że VIII czy też 4.5 część serii wnosi nikłą zawartość do głównego wątku cyklu "Mroczna Wieża". Opowiada w zasadzie trzy historie, podczas gdy Roland i jego ka-tet chronią się lododmuchem.

"Wiatr przez dziurkę od klucza" jest momentami brutalny jak największe horrory Kinga. Momentami doznałem nostalgii i wzruszenia (np. w historii Tima). Świat pośredni jak zawsze budzi strach, ale również zainteresowanie.

Czy ktoś mógłby cieszyć się tą książką bez czytania reszty serii? Myślę, że tak, i to bardzo. Dla mnie "Wiatr przez dziurkę od klucza" przypomina "Czarnoksiężnika i kryształ", ponieważ ma w sobie coś baśniowego i niezwykle pociągającego. Absolutnie nie podzielam opinii, jakie można spotkać, że jest to skok na kasę w wykonaniu Kinga. Oj nie, takiej sztuki jak "Wiatr przez dziurkę od klucza" nie da się napisać dla samego zarobku.