Walka z nędzą na Bałutach i inne pisma...

Włodzimierz Kirchner był wybitnym malarzem, fotografem oraz pedagogiem, a także artystą, który dodatkowo wyróżniał się nieprzeciętnym talentem do słowa. Jego życie charakteryzowało się szczerą miłością do sztuki filmowej i dogłębnym zrozumieniem estetyki, którą stosował jako jedyne kryterium oceny rzeczywistości. Był osobowością niezwykłą, dynamiczną i pełną niezależności. Przeżył 95 lat, nieustannie zachowując żywotność oraz otwarty, chłonny umysł. W życiu prywatnym cenił kontakty z kobietami, stroniąc od ograniczeń domowych obowiązków i stabilizacji, a po śmierci pozostawił po sobie urok własnego słowa. Choć trudno sobie wyobrazić, aby Włodzimierz wpisał się w roztropne ramy życia katolickiego księdza, to jednak przez pewien czas pełnił tę rolę, zanim postanowił opuścić sutannę.Na tę edycję składają się liczne prace Włodzimierza Kirchnera, które były kiedyś rozproszone między różnymi gazetami codziennymi i czasopismami, takimi jak "Rozwój", "Kurier Warszawski", "Bluszcz", "Słowo" i "Tygodnik Ilustrowany", a także broszurami. Działał on aktywnie w organizacjach dobroczynnych w Łodzi i Warszawie na przełomie XIX i XX wieku. Jego przemyślenia koncentrowały się głównie na problematyce jałmużny, którą uważał za zjawisko szczególnie demoralizujące. Postulował zastąpienie jej bardziej konkretnymi propozycjami pracy, które miałyby na celu nie tylko poprawę sytuacji ekonomicznej, ale również moralnej. Jego filantropiczne rozważania dotykały innych ważnych tematów, takich jak włóczęgostwo, przestępczość młodzieży, prostytucja, przemoc domowa czy edukacja zawodowa dla kobiet. Dzięki swojej wiedzy, doświadczeniu i przemyślanym koncepcjom, jego prace mogą być uznane za wzorzec teorii dobroczynności tamtych czasów. Wydanie zawiera także dwa wstępy: naukowy autorstwa D. Samborskiej-Kukuć oraz wspomnieniowy napisany przez jego córkę, prof. Hannę Kirchner.